Doruk kocaman oldu....
Bu aralar yine sevgi bocegi modunda, bana sarılıyor durup dururken
Sonra keyfi daha da yerine geliyor, sarkılar besteliyor...
Bir bakıyorum istediği olmuyor, hemen dudagı bukup, yalandan aglıyor, hala bebek diyorum
Sonra koca koca laflar ediyor, aaaaa cocuk olmus bu diyorum
Benim oglum yeni egitim sisteminin deneme tahtaları arasında maalesef
Eylul'de 69 aylık oldugundan ilkokul 1'e baslayacak
Kafam cok karısık, ben anaokulu diyorum
Ama gerek gorustugum tum okullar, gerek, kendi yuvasındaki ogretmeni, pedagogu ilkokul 1 diyor
Benim oglum daha anasınıfı dahi gormedi
İlkokul 1'de oyun ağırlıklı bir program uygulanacagını soyluyor butun gorustugumuz okullar...
Neyse en büyük derdimiz bu olsun, başka dert olmasın

Okul dışında herşey yolunda. Şu anda Mef ve Bilfen arasında karar vermeye çalışıyorum
Bilfen'in eğitimi biraz baskıcı diye düşündüğümden biraz daha 2. planda.
Var mı çocukları bu iki okuldan birine giden, yorum yaparsa çok sevinirim.

Bu arada yaz geldi, her ne kadar sıcaklar bassa da, buralarda hayat keyifli
Bütün bahçeler, ağaçlar, çiçekler coştu.
Doruk'la dün iş çıkışı bahçelerden ıhlamur topladık
Her akşam bir keşif olayına giriyoruz :)
Havaların geç kararması en çok biz çalışan annelerin hoşuna gidiyordur eminim

Çocuğum Yemek Yemiyor

Oğlum yemek yemiyor
Yok valla da yemiyor, billa da yemiyor
Ne zamanki ek besinlere geçtik, beni bilen bilir, bundan şikayetçiyim
Bizimki 8 aylıkken emmeyi bıraktı ve o zamandan beri en büyük derdim bu
Oğlum için gitmediğim pedagog, kendim için de gitmediğim psikiyatr kalmadı
En büyük hayalim oturup kendi kendine yiyen bir çocuk
Çok şey mi istiyorum, bana göre değil, ama yemiyor işte.

Son zamanlarda özellikle bu noktaya iyice takıldım
Acaba ben çalışıyorum diye beni cezalandırmaya mı çalışıyor diye düşünüyorum
Yiyorum yani kendi kendimi
Her gün yemek saatlerine büyük bir stresle yaklaşıyorum.
Şubat 15- Mart 15 ısrar etmiyorum, yemezsa tabağı önünden kaldırıyorum hop bunun sonucunda 1 kg kayıp.
Tekrar kendimi yemeye başlıyorum.

Derken geçen hafta karşıma bir kitap çıktı
Daha doğrusu yine nette dolanırken araştırırken bloglardan birinde gördüm
Çocuğum Yemek Yemiyor, Carlos Gonzales

Çocuğu yemeyen her anneye tavsiye ediyorum.
Hatta henüz hamile veya daha sadece anne sütü emme dönemindeki çocukların annelerine bile

Peki, bu kitaptan sonra oğlum yemeye başladı mı?
Hayır henüz değil
Başlayacak mı, inanın onu da bilmiyorum
Ama artık ben her akşam yemeğinden sonra odaya saklanıp ağlamıyorum
Yemek saatleri hem benim için hem Doruk için stres anları değil artık
En azından okuldan geldiği an bakıcımızı arayıp, 'Oku bakayım irtibat defterinde ne yemiş' diye sormuyorum

Okursanız belki sizler için de bu dönem daha az sancılı geçebilir

DORUK 5 YAŞINDA

Doruk 4 Yaşında

Artık oğlum 4 yaşında ...
Her sabah keyifli keyifli okuluna giden kuzu oldu...
Nasıl bu kadar çabuk büyüdü, 4 sene nasıl geçti inanın yakalayamadım
Hep diyorlardı, inanmıyordum
Dünya tatlısı bir şey oldu
Her günkü sohbetler, sürekli boğuşmalar, kakarakikiriler
Tadından yenmez birşey oldu
Bakmaya doyamıyorum artık ona

Canım oğlum, umarım hep böyle huzurlu, mutlu, gülen bir insan olarak devam edersin hayatına
Umarım hastalıklar, kötülükler hiç uğramaz yanına

Beni daha mı çok seviyor ne :P

Suha, isini degistirdiginden beri, sanki Doruk'la aramiz daha mi iyi oldu nedir :)
Eskiden Doruk babasını anne gibi goruyordu, ne de olsa Suha benden sonra evden cikip, benden once eve geliyordu...
Ama bu yeni işe geçtiğinden beri, ben onu bakıcımıza teslim edip alıyorum...
Ve inanılmaz ama Doruk benimle dövüşmüyor eskisi gibi
Benim canımı yakmaya da çalışmıyor
Hatta 'Seni çok seviyorum Lokum oğlum' dediğimde ben de seni '100 hatta 200 hatta 300 seviyorum' diyor :)
Ay nasıl mest oluyorum anlatamam.

Tamam biliyorum babasını daha çok seviyor diye içten içe dert yapmışım, şimdi de gizliden gizliye yuvasını yapıyormusum gibi gorunebilir oradan :)
Ama napayım, beni daha çok sevsin :)

Yine geldi heyheylerim...

Doruk 3.5 yasinda oldu...
Ve bende yine telas basladi, bu cocugun buyudugunu goremiyorum diye...
Surekli ya is seyahati, ya yurtdisindan birilerini agirlayip duruyoruz...
Agzimla kus tutsam yaranamayacagim bir iste calisiyorum
Oysa isimi cok seviyorum, ama olmuyor iste, bir seyler koptu
Aklimda sabahtan aksama, ne yapsam da hem para kazanabilsem, hem de ogluma, kendime biraz zaman ayirabilsem derdi...
Para derken, su ankinin yarisina raziyim, o kadar yani...
Ama o kendine deli gibi guvenen ben, olay yeni bir is oldugunda cekingenlesiyorum iyice
Oysa bu iste calistigim surece, 2. cocugu isteyip istemedigimi bile dusunemiyorum ki...
Cunku bu iste, 2. cocuk yapmak mumkun degil...
Onu da baskalarinin buyutmesini istemiyorum, bu sefer daha cok yaninda olayim isterim...
Babasını annesi sanmasin, benim anne oldugumu bilsin istiyorum...
Istiyorum da istiyorum iste...