Doruk Sevin

Çocuğum Yemek Yemiyor

2011-04-21T06:30:00.000-07:00

Oğlum yemek yemiyor
Yok valla da yemiyor, billa da yemiyor
Ne zamanki ek besinlere geçtik, beni bilen bilir, bundan şikayetçiyim
Bizimki 8 aylıkken emmeyi bıraktı ve o zamandan beri en büyük derdim bu
Oğlum için gitmediğim pedagog, kendim için de gitmediğim psikiyatr kalmadı
En büyük hayalim oturup kendi kendine yiyen bir çocuk
Çok şey mi istiyorum, bana göre değil, ama yemiyor işte.

Son zamanlarda özellikle bu noktaya iyice takıldım
Acaba ben çalışıyorum diye beni cezalandırmaya mı çalışıyor diye düşünüyorum
Yiyorum yani kendi kendimi
Her gün yemek saatlerine büyük bir stresle yaklaşıyorum.
Şubat 15- Mart 15 ısrar etmiyorum, yemezsa tabağı önünden kaldırıyorum hop bunun sonucunda 1 kg kayıp.
Tekrar kendimi yemeye başlıyorum.

Derken geçen hafta karşıma bir kitap çıktı
Daha doğrusu yine nette dolanırken araştırırken bloglardan birinde gördüm
Çocuğum Yemek Yemiyor, Carlos Gonzales

Çocuğu yemeyen her anneye tavsiye ediyorum.
Hatta henüz hamile veya daha sadece anne sütü emme dönemindeki çocukların annelerine bile

Peki, bu kitaptan sonra oğlum yemeye başladı mı?
Hayır henüz değil
Başlayacak mı, inanın onu da bilmiyorum
Ama artık ben her akşam yemeğinden sonra odaya saklanıp ağlamıyorum
Yemek saatleri hem benim için hem Doruk için stres anları değil artık
En azından okuldan geldiği an bakıcımızı arayıp, 'Oku bakayım irtibat defterinde ne yemiş' diye sormuyorum

Okursanız belki sizler için de bu dönem daha az sancılı geçebilir

2011-03-15T14:49:00.000-07:00

Doruk 4 Yaşında

2011-02-21T13:20:00.000-08:00

Artık oğlum 4 yaşında ...
Her sabah keyifli keyifli okuluna giden kuzu oldu...
Nasıl bu kadar çabuk büyüdü, 4 sene nasıl geçti inanın yakalayamadım
Hep diyorlardı, inanmıyordum
Dünya tatlısı bir şey oldu
Her günkü sohbetler, sürekli boğuşmalar, kakarakikiriler
Tadından yenmez birşey oldu
Bakmaya doyamıyorum artık ona

Canım oğlum, umarım hep böyle huzurlu, mutlu, gülen bir insan olarak devam edersin hayatına
Umarım hastalıklar, kötülükler hiç uğramaz yanına

Beni daha mı çok seviyor ne :P

2010-11-08T13:16:00.000-08:00

Suha, isini degistirdiginden beri, sanki Doruk'la aramiz daha mi iyi oldu nedir :)
Eskiden Doruk babasını anne gibi goruyordu, ne de olsa Suha benden sonra evden cikip, benden once eve geliyordu...
Ama bu yeni işe geçtiğinden beri, ben onu bakıcımıza teslim edip alıyorum...
Ve inanılmaz ama Doruk benimle dövüşmüyor eskisi gibi
Benim canımı yakmaya da çalışmıyor
Hatta 'Seni çok seviyorum Lokum oğlum' dediğimde ben de seni '100 hatta 200 hatta 300 seviyorum' diyor :)
Ay nasıl mest oluyorum anlatamam.

Tamam biliyorum babasını daha çok seviyor diye içten içe dert yapmışım, şimdi de gizliden gizliye yuvasını yapıyormusum gibi gorunebilir oradan :)
Ama napayım, beni daha çok sevsin :)

2010-10-28T12:19:00.000-07:00

Yine geldi heyheylerim...

2010-09-27T11:46:00.000-07:00

Doruk 3.5 yasinda oldu...
Ve bende yine telas basladi, bu cocugun buyudugunu goremiyorum diye...
Surekli ya is seyahati, ya yurtdisindan birilerini agirlayip duruyoruz...
Agzimla kus tutsam yaranamayacagim bir iste calisiyorum
Oysa isimi cok seviyorum, ama olmuyor iste, bir seyler koptu
Aklimda sabahtan aksama, ne yapsam da hem para kazanabilsem, hem de ogluma, kendime biraz zaman ayirabilsem derdi...
Para derken, su ankinin yarisina raziyim, o kadar yani...
Ama o kendine deli gibi guvenen ben, olay yeni bir is oldugunda cekingenlesiyorum iyice
Oysa bu iste calistigim surece, 2. cocugu isteyip istemedigimi bile dusunemiyorum ki...
Cunku bu iste, 2. cocuk yapmak mumkun degil...
Onu da baskalarinin buyutmesini istemiyorum, bu sefer daha cok yaninda olayim isterim...
Babasını annesi sanmasin, benim anne oldugumu bilsin istiyorum...
Istiyorum da istiyorum iste...

Tatilden donduk

2010-07-12T23:16:00.000-07:00

İş hayatına başladığımdan beri ilk defa yıllık iznimi 2 hafta üst üste kullandım.
Daha önceki senelerden kalan izinlerle birlikte toplam 25 gün izin hakkım olunca başka türlü bitmeyecekti.
Hep derlerdi, sonlara doğru sıkılıyorsun diye, YALANNNNN :)
İlk haftasında Select Maris'teydik.

Kesinlikle olağanüstüydü. Yemekleri, personeli, hele hele denizi, kumsalı.
Çocuklara yönelik nerdeyse hiç aktivite yok, ama buna rağmen Doruk bile burayı daha çok sevdi. Çünkü burada arkadaş edinebildi :)
Sizi hiç sıkboğaz etmeyen animatörler, gün içinde bangır bangır bağırmayan bir müzik
Ve deniz, gerçekten ama gerçekten unutulacek gibi değil.
3 tane plajı var, karışık, çocuklu aileler için ve çocuksuz aileler icin
Plajlar arası transfer sürekli dolanan motorlarla yapılıyor denizden.
Manzarası ise insanın ömrünü uzatır derler ya aynen öyle.

Çok mutlu oldum çünkü bundan sonra her sene 'Nereye gidecegim' diye düşünmeme gerek kalmadı, bundan sonra her sene buradayım en azından 1 hafta...

2010-06-02T13:36:00.000-07:00

Hafta sonu kacıyorum
Doruk'u anneme bırakıyorum
Dün bunaldım iyice, ve Prag'a bilet aldım
Tek bir arkadasimi arayabilecek 2 dk bulamazken bunu yapmayi hangi ara becerdigimi ben de anlamadim gerci.
Neyse
Ctsi sabah ucuyoruz, pazar aksam uzeri donuyoruz
Doruk'u bırakıp tatile gitmek hiç içime sinmiyordu ama
Gitmem gerek artık
Bu arada Süha'nın daha haberi yok, sisssst, duyurmayın ;)

2010-05-09T13:03:00.000-07:00

Cumadan beri aktiviteden aktiviteye kosuyoruz :)
Sabahtan aksama kadar temiz hava-bol gunes durumu
Cuma ogleden sonra yavrunun yuvada Anneler Gunu kutlaması vardı...
Doruk yuvada o kadar mutlu ki, bi de yemek yememe protestosu olmasa, tadından yenmeyecek
Neyse anneler gunu kutlaması icin butun yavrular, kendi elleriyle boyadıkları birer Tshirt, birer kolye ve bir de bizim resmimimizi hediye ettiler bize.
Doruk'un, yuvadaki en yakın arkadası Ali ile birbirlerine sevgisi gorulmeye degerdi :)

Gerci biraz daha bıraksak, bir noktadan sonra birbirlerini rahatsız etmeye de baslayacakları garanti...
Cumartesi gunu ben Hamarat Diva'da gordugum fotograf egitimi icin Pemra Yuce ve esinin yonlendirmeleriyle Sultanahmet turu yaptık. O kadar uzun zaman geçmiş ki, sanırım 15-20 seneden fazla olmuştur Sultanahmet'te aylak aylak gezmeyeli. Bu arada fotograf olayını sevip sevmedigimi hala tam anlayamadım :) Fotograf cekecegim derken objektifin arkasından bazen kaçırıyorum telaşı sarıyor beni çünkü :)
Ben böyle tam bir keyif yaparken Doruk ve Süha'da, Alp ve Sinan'la beraber Heybeliada'ya gittiler. Bizimki mest olmuş, akşam 20:30'da ancak gelebildiler eve, bizimki 19:30 civarı arabada uyuyakalmış. Hem temiz hava, hem de gündüz uykusu uyumayınca bayılmış demek daha doğru:)
Bugün de Anneler Günü için babamın organizasyonuyla Sapanca'ya gittik. Yine tüm gün yaydık kelimenin tam anlamıyla :)

Arkadaşlar, bu arada tüm mesaj atan, mail gonderen arkadaşlara çokkkk teşekkür ediyorum, ama bugün blackberry'den uzak bir gün geçirmek istediğimden mesajlarınızı ancak görebiliyorum.

Hepinize, annelerinizlei çocuklarınızla daha bir sürü anneler günü diliyorum

23 Nisan

2010-04-23T12:54:00.000-07:00

23 Nisan Ulusal Egemenlik Bayramı kutlu olsun

Oglum beni seviyormus :)

2010-04-20T13:42:00.000-07:00

Kaç haftadır dert olmuştu içime, oğluma zarar veriyorum korkusuyla
Nihayet pedagogla yapılan görüşmelerden birşeyler çıktı :)
Oğlum beni seviyormuş, neden sevmedigine gelince ise, 2 tane sakızın birini ben çiğnemediğim için sevmiyormuş beni mesela.
Olayn neymiş tam net çözemedik henüz ama hani ben bu yavruya hep sınırlı seçenek sunuyorum ya;
A'yı yiyeceksin B'yi mi?
C'yi giyeyeceksin D'yi mi?
A'yı mı dinlemek istersin B'yi mi?
Sorularının neticesinde meğerse benim oglum illaki bir tercih yapması gerektiğini düşünüyormuş
Anneyi sevecek babayı mı ?!?!?
Elvan Ogretmeni mi sevecek, Ezgi Ogretmeni mi ?!?!?
Çocuk yetiştirmek çok zor çokkkkkkkk
Bu arada bu sabah İzmir'e uçtum iş için, perşembe akşamına kadar buradayım :(

Ps: Bu arada bu yukarda ki şahane çizim Gaille Boissonnard 'den
Ps2: Oplum son günlerde beni sık sık durup dururken öpüp, sarılıyor :)

2010-04-01T12:03:00.000-07:00

Bu yavruyla bu aralar ciddi sorunlarımız var.
Beni hırpalıyor
Beni sevmedigini soyluyor
Resmen canımı yakıyor surekli beni sevmedigini soyluyor
Onu bırakıp işe gittiğim icin cezalandıyor herhalde
Babasına aşık, onunla arası olağanüstü, o da bırakıyor işe gidiyor sonuçta
Ama tek sorunu benimle
Hep bilinçli olarak canımı yakıyor diye düşünüyordum, daha fazla zamanla çözerim diye umuyordum.
Ama geçen gece eşim yurtdışındaydı yine, Doruk ağlayarak uyandı, kabus gördü herhalde
Koşarak odasına gidip kucagıma aldım, sakinlestirmek icin
'Korkma oglum, yanındayım' dedim ve bana o gozleri kapalı uykulu haliyle 'Ben senin oglun degilim' dedi.
Yarın pedagogla randevum var, umarım ona çalışacagım diye ciddi bir zarar vermiyorumdur...

Geçtiğimiz hafta

2010-03-15T08:45:00.000-07:00

Geçtiğimiz hafta çarşambadan-cumaya iş seyahatindeydim, Bursa
Cuma aksamı oglum gorunce resmen sevincten ne yapacagını sasırdı
Onu oyle gorunce icim daha cok acıyor :(
Cumartesi gunu oglumla beraberdik tum gun
Pazar sabahı kuzenimin dogum gunu sebebiyle halamlar kahvaltıya davetliydik
Sonrasında da Derya'nın dogumgunu icin Santral Istanbul'da Otto'daydık yine.
Doruk babasıyla Santral Istanbul'u gezdi yine, her seferinde bayılıyor oradakilere :)
3-4 saat Otto'da kosturdu.
Etraf cocuklu ailelerle dolu olunca kimse kimseyi rahatsız etmekten cekinmiyor neyse ki, bayılıyorum boyle yerlere :)

Bahar gelsinnnnnnnn

2010-03-08T12:04:00.000-08:00

Bahar gelsin
Sevmiyorum yagmuru, camuru...
Boyle oglum guneste kostursun keyifli keyifli
Ustumuzdeki kalın kalın kıyafetleri cıkaralım, rahat rahat hareket edelim istiyorum
Heyyyy mart, cabuk git, bahar gelsinnnnnn

Party Time - Episode I

2010-02-22T11:42:00.000-08:00

Dogum gunu konseptimizi Doruk Bey kendi secti :)

Evin ici Radyator Kasabası arabalarıyla dolu olunca, bize de gidip almak düştü :)

Pastayı da yine bir sürü secenek arasından kendisi secti :)

Cuma gecesi özellikle Doruk uyuyunca süsledim evi ki, heyecanlano uyumamazlık yapmasın diye :) Sabah uyanınca gözlerine inanamadı tabii ki

Palyacomuz birazcık kaybolarak geldi, ama geldi neyse ki misafirlerimizden önce :) Gerçi 3 yaş çocukları için palyaconun pek bir anlamı yokmus, bu arada düşünen arkadaşlar olursa diye uyarayım istedim. Balon ve yüz boyama dısında pek yüzüne bakmadı ufaklıklar...

Pastamız kesilmeden tüm arakadaşları geldi oğlumun. Tekrar burada herkesin nezdinde,hepinize çok teşekür ediyorum :) Özlem&Ataberk&Azra - Halime&Alper - Elif&Naz - Sinem&Mert - Devrim&Ruzgar - Umran&Derin.

Ve yine simdiye kadarki tüm doğumgünlerinde oldugu gibi bu sene de başından sonuna kadar yanımda olan canım kardeşlerime çok teşekkür ediyorum. Muckkkkk

Santral Istanbul

2010-02-22T01:06:00.000-08:00

Biz buraya post girmedik, ama bu zaman zarfında, surekli aktiviteden aktiviteye kostuk tabii ki :)

Tabii simdi tarihler falan biraz karısacak, napalım artık, fırsat buldukca eklerim :)
Bi pazar sabahı Dupont-Santralistanbul Aile aktivitesine katıldık.
Doruk ve ben ısıklı cop adam yaptık, aslında burada fotoda yapıyor gibi gorundugune bakmayın, valla cogunu ben yaptım :) Hatta ne yalan soyleyeyim, hepsini ben yaptım nerdeyse. Cunku Doruk bu sure boyunca kendini yerden yere atmakla mesguldu :(
Oncesinde Otto'da pizza yedik, gerci bakın işte orada gayet efendiydi.
Ortalıkta bir suru cocuk, aktivite konusunda yonlendiren bir abla olunca :)
Ama sonrasında galiba esref saati gelmişti, beni epey bir zorladı diye hatırlıyorum.
Gozunu sevdigimin Trouble 2'su, biz onu yaşamamız, kimse Trouble 3'den bahsetmiyordu.
Hani bu cocuklar, istediklerini anlatmaya başlayınca, krizler sonlanıyordu.
Yeni anneler, gözünüzü korkutmak gibi olmasın ama, Trouble 2 hikayeymiş, Allah tüm anneleri 3 yaş krizlerinden korusun.
Ortalıkta sürekli gözünüzün içine baka baka 'seni sevmiyorum, sen benim annem değilsin' diye dolanan ve bunu bilinçli yapan bir cocuga hazırlanın...
Ama cok da korkmayın, sonra birden hicbir sey olmamıs gibi, anında sevgi bocegine de donebiliyorlar :)

Bugun kuzum 3 oldu :)

2010-02-21T13:37:00.001-08:00

Iste bu yavru tam bugun bence delikanlı oldu artık :)
Şu aralar anne-ogul arasında henüz 3 yıllık yaşamımızın en şiddetli çatışmaları yaşansa da evde...
Bazen 'Allahım ne yaptım ya ben' desem de
'Bu çocuk özellikle damarıma basıp, bana eziyet ediyor' diye dusunsem de
Hayatımda onun kadar sevdigim, bakarken icimi titreten başka birsey daha düşünemiyorum.

Dun ve bugun evde kutlamalar vardı, fotolar en kısa surede.
Nihayet fotograf makinem yapıldı
Yaşasın

Doruk bu iki gün, gerçekten ama gerçekten 3 yıllık yaşamındaki en arıza iki günü geçirdi, o da ayrı :)

Cokkkkkk zaman olmus

2010-02-12T12:21:00.000-08:00

Aradan aylar geçmiş
Ben oğlumun bloguna bir satır bile ekleyemedim.
Başlarda bahanem fotograf makinemin bozulmasıydı
Gerçi hala o bahane geçerli ama
Ama artık nefes alacak vaktim yok
Mutlaka 2 haftada bir sehir dısı, aralarda 2 yurtdısı...
Hafta sonları Doruk her uyudugunda çalışmak
Dün akşam uyurken fark ettim...
Doruk büyüyor, hem de o kadar hızlı büyüyor ki
Ve ben onun bu hallerini çok özleyeceğim...
Artık paniğe kapılmaya başladım...
Acaba bunda önümüzdeki hafta minik kuzumun 3 yaşına girecek olmasının etkisi ne kadar :)
21 Şubat'ta Doruk 3 yaşına girecek
Ve ben hala evde mi, başka bir yerde mi yapayım karar bile veremedim.
Ama bu haftasonu hepsini halledeceğim.

Canımın içi oğlum...

Doruk'la Küçük Teyze arasında sohbet

2009-12-03T06:13:00.000-08:00

*** Elifcim sen biraz dolaştın mı ?
Evet dorukcum biraz dolaştım arkadaşlarımla , ama seni çok özleyince hemen eve geldim.
** Arkadaşının adı kim?
Özgün , Dorukcum.
** OZGUN MU ? tamam ozaman hadi gel birazcık boğulaşım tende maymun elif teyzecim.

Iyi bayramlar :)

2009-11-27T12:40:00.000-08:00

Bütün Öğretmenlerimizin Ögretmenler Günü Kutlu Olsun

2009-11-24T03:43:00.000-08:00

Oglum bu eserini siz ögretmenler için çalıyor :)

Serdar Özkan - Kayıp Gül

2009-11-19T12:41:00.000-08:00

Genelde kitaplar hakkında kötü yorum yapmam
Herkesin bir kitaptan aldıgı tat başkadır diye düsündügümden
Ancak bu kitap için o kadar yogun bir reklam kampanyası var ki 'best seller' diye
Ihhh ıh, olmamış, çocuk kitabı gibi
Beğenmedim

Ayşe Kulin - Türkan

2009-11-18T12:43:00.000-08:00

Ayşe Kulin'i zaten çok severim
Türkan Saylan için ise duygularımı ifade dahi edemem, o yüzden hiç zorlamayayım diyorum
Ama bir kadın, bir yandan iki cocugunu yalnız başına büyütmeye çalışırken
Diğer yandan da insanlara yardımcı olmak için çırpınan bir kadın
Herkese okumasını tavsiye ederim.

Canım sıkılıyor

2009-11-10T13:09:00.000-08:00

Sabah yine fizik tedavideydim, saat 09:00'da ara verdik
Hep beraber hastanenin lobisine inerek 09:05'te saygı durusunda bulunduk.
Dısardan ne klakson sesi, ne de siren sesi...
Ben duymadım diye dusundum, yer Beylikdüzü

Akşam kocamla konusuyoruz, ozellikle bu sabah ondan biraz daha gec gitmesini rica etmiştim.
Maksat Doruk'la beraber saygı durusunda bulunsunlar. Doruk sirenleri, klaksonları duysun.
Evimizin tam karsısında polis karakolu var, yan sokagımızda ilkokul
Kesinlikle ne bir klakson, ne bir siren...
Yer Esenkent...

Ben mi kacırdım arada bir seyler ?!?!

Altına imzamı atıyorum

2009-11-08T12:25:00.000-08:00

Birmilyonkalem.com''dan aynen kopyalıyorum ;

Atamızın ölüm yıldönümü olan 10 Kasım'da yine anlamlı bir kampanyaya imza atıyoruz.

Atamızın veciz sözlerinden "Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır. Fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır." sözünün altına imzamızı atıyoruz. Ülkemizin birlik ve beraberliğini korumak, kardeşlik duygularını pekiştirmek adına bu anlamlı günde 10 Kasım'da Atatürk'ün huzurunda Anıtkabir'de sunulmak üzere bir imza kampanyası düzenliyoruz.

Kampanyamıza katılmak ve destek olmak için yapabilecekleriniz iki adımda gerçekleşiyor. Birincisi: Açtığımız Postun altına Yorum bölümüne 1 satırı geçmeyen yorumunuzla birlikte Adınızı yazıp gönderiyorsunuz. İkinci olarak ise kampanyamızı duyurmak. İsterseniz duyuru logomuzu sitemizin linki ile birlikte kendi sitenize ekliyorsunuz. E-postalarla dostlarınıza kampanyayı dıyurabilirsiniz.

10 Kasım'a sayılı günler kaldı. Ne kadar hızlı ve çabuk bu iletiyi yayarsak o kadar çok kişiye ulaşmış oluruz. Haydi, hep birlikte ve yüksek sesle söyleyelim:
"Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır. Fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır."

Saygılarımızla...

Birmilyonkalem.com Yönetimi Adına
A. Şebnem SOYSAL & Erkan BAL

2009-11-05T13:47:00.000-08:00

Oğlum, seni çok seviyorum

Geziyoruz surekli

2009-11-01T11:30:00.000-08:00

Bu ara Doruk Efendi surekli geziyor...
Ya Süha, ya ben, kendimizi onu gezdirmeye adadık
Geçen hafta sonu 'Oyuncak Müzesi'ne gittik, gerçi Doruk'un pek ilgisini
Haklı tabii, bütün oyuncaklar camekanın arkasında ne de olsa :)
Sonra 29 Ekim'de ben çalışmak zorundaydım, Süha onu Turkuazoo'ya götürdü.
Bizimki mest olmuş tabii
Dün de Mohini'de 'Cadılar Bayramı' varmış. Ben sahabtan fizik tedaviye gittim yine, Doruk'da babasıyla gitti eğlencelere. Benim işim bitince ben de katıldım onlara.
Bu sabah da Süha, bu hafta yurtdısına gideceginden yapması gereken işleri rahat yapsın diye, ben aldım Doruk'u, yine Turkuazıı'ya gittik.
Ama biz beyfendiyi mutlu etmek icin bu kadar ugrasırken bizim bey nasıl teşekkür etti
Turkuazoo'da 20 dk boyunca kriz seklinde aglayarak.
Tabi bu tarz krizler sadece anneyleyken oluyor
Babayla olan gezmelerde en ufak bir olay cıkmadan geliyor :(

Bir suru foto var, ama simdi kalkıp makineyi getirmeye üsendim :)O yüzden gecen hafta
Kayınvaldemlere gectigimizde sahilde Suha'nın cocukluk arkadasının ogluyla bizimkinin sonbahar etkinlikleri fotosu koyuyorum. Babalar agacları sallayıp, 'sonbaharda yapraklar dökülür'ü öğrettiler yavrulara :)

Cumhuriye Bayramımız Kutlu Olsun

2009-10-29T03:49:00.000-07:00

2009-10-28T04:23:00.000-07:00

Uzun zaman geciyor artık yeni bir seyler eklemeyeli...
Biraz hastalıkla ugrasıyoruz..
Yok yok, domuz gribi sindilik bizden uzak, ama bel fıtıgı cıktı bende
Sıpa surekli 'Anne kucaga' deyip duruyordu, bilmiyorum onun hediyesi mi...
Simdi fizik tedavi baslayacak, 15 gundur cok agrim var ama...
Ameliyat diyorlar ama bakalim belki fizik tedavi ise yarar, istemiyorum ameliyatı...
Yaptırmayı dusunmuyorum...
Doruk her sabah okula gitmemek icin ayak diretiyor...
Gunaydın'dan sonra ilk sorusu 'Anne bugun okul tatil mi?' oluyor.
Kapıdan girene kadar pazarlıklar devam ediyor...
Ama cıkıs zamanı gayet mutlu cıkıyor okuldan, rahatlıyorum bu sayede...
Hafta sonları bolca calisma, bolca gezme...
Aksamları hayatı sorgulamaya hala devam :)
Sık sık depresyon :)
Bolca kahkaha...
Donecegim en kısa sürede bolca fotolarla :)

Halam

2009-10-15T23:22:00.000-07:00

Halam benim en sevdiğim akrabamdır :)
Hatta kendisini arkadaşlarımın arasında bile sayabilirim.
Kendimi bildim bileli onu örnek almışımdır, bilinçli veya bilinçsiz olarak

O da hiçbir zaman elini üstümden çekmemiştir
Aradaki yaş farkının çok olmaması da önemli tabii, sadece 13 yaş var aramızda
Benim lise seçimimden, iş seçimime kadar hep destek vermiştir.

Bundan 3-4 sene öncesine kadar çok büyük bir şirkette muhasebe müdürüyken, birdenbire bu işe devam etmek istemediğine karar verdi...
Ve hayallerinin işine atıldı...
Gitti önce Türkiye'de kurslar aldı
Yetmedi Paris'e gitti pastacılık-ekmek kurslarına katıldı...

Ve bir sure once de evini değiştirdi ve 3 katlı bir eve geçti
En alt katını da pasta fırını yaptı :)
İşte bir süredir burdan yapıyor, o lezzetli pasta, kurabiyelerini

Bu aralar benim oglumun en sevdigi kişidir kendisi
Her gün ugrayıp sekilli kurabiyelerinden yiyoruz.

O da bizim buralarda, yani yolunuz düşerse diyebileceğim bir lokasyonda değil kendisi
Ama yine de organizasyonlarınızda aklınızda bulunsun :)
Mie Pastanesi

Yuvaya Alışma

2009-10-09T13:11:00.000-07:00

Hala Doruk'la yuvaya gidiyorum
Dun-bugun oglede once izin aldım ve 3 saar kapıda bekledim.
Beyfendi girerken kıyamet koparıyor.
Cıkarken yuzunde gulucukler acıyor bu son 2 gun.
Ogretmenine 'Hoscakal, yarın yine gelecegim' diyor.
Ama arabaya biner binmez 'Anne, ben okulu sevmedim, gelmeyelim bir daha, sen ögretmenime kız' oluyor.

Nedir şimdi bu...
Adam, bacak kadar boyuna bakmadan benimle mi oynuyor, yoksa ögretmeniyle mi anlamadım ?!?!

Var mı benzerini yasayan veya bana akıl verebilecek bir uzman..
İnanın vaktim olsa yine gidecegim bir pedagoga, ama bu vakitsizlik beni cıldırtacak
Yakında pedagog degil ama psikolog arayacagım

Ps: Selda'cım kızma, depresif yazılar yazıyorum diye, ama bu ara modum bu napayım :)

Yarın oğlumun ilk tatili

2009-10-05T11:42:00.000-07:00

Doruk, bu perşembe yuvaya başladı.
Yuva dediysem öyle tüm gün değil, sadece yarım gün...
İlk gün gittik ilk 1 dakika nazlandıktan sonra gitti öğretmeniyle
Merak var ne de olsa.
'Anneler içerde oynayamaz, burada beklerler, ama sen istediğin zaman sınıftan çıkarak annenin yanına gidebilirsin' diyerek
Bir saat sürdü, sonra getirdiler, 'Doruk'un bugün dersi bitti'
Cuma günü yine 10:00'a doğru gittik
Bu sefer girerken daha bir nazlandı, yarım saat sonra da ağladığı için getirdiler hemen..
Bugün 3. günüydü, benim sabah toplantım olunca Süha götürdü.
Bu sefer 1.5 saatten daha uzun süre durmuş ve hatta gruba bile sokmuşlar.

Yarın ise oğlumun okuldaki ilk tatili :)
6 Ekim İstanbul'un kurtuluşu nedeniyle :)

Bu arada dün okulun açılışı vardı, öncesinde de Üstün Dökmen'in konferansına katıldık
Onu dinleyince, iyi ki buraya vermişim diye düşündüm yine
Umarım başladığı gibi devam eder :)

Acaba...

2009-10-03T05:14:00.000-07:00

Acaba...
Dogru iste miyim
Bir işte yükselmiş olmak, iyi para kazanmak, 12 senedir aynı sektörde olmak
Bu o işin dogru oldugunu gösterir mi...
Yaşlanıp geriye baktığımda pişmanlık duyacağım bir işte olabilir miyim acaba...
Ama aklımda başka hiçbir iş yok ki
Uyuz oğlak burcu özelliği işte...
Yaratıcılık sıfır
Her zaman en iyi 2. kişi olmak...
İşte bu benim en iyi yaptığım iş
Bir görev verilsin, onu yapayım...
Ama neden bu görevleri kendi kendime yaratamıyorum ki...
Neden hep başkaları fikir versein, beraber yapalım diye bekliyorum ki..
İşte kendimde belki de en sevmediğim yan bu
Omrumun sonlarında, geriye baktıgımdai, iyi ki bu işte çalışmışım demeyeceğimdem eminim...
Ama işte o zaman geriye baktığımda 'İyi ki bu işi yapmışım' diyebileceğim işi bulamadım hala...
Yaş geldi 35'e
Zaten her sey bu yas geldi 35'e yüzünden di mi ?!?!?

Uzay gemisi

2009-09-28T01:22:00.000-07:00

Artık bu tarz oyuncaklarıyla çok güzel şeyler çıkarabiliyor ortaya :)
Bayıldım bu uzay gemisine...

Oğlum ne yaparsa ondan daha güzelini kimse yapamaz di mi :)

Bütün anneler için geçerli di mi :)

Bayramın ardından

2009-09-27T23:27:00.000-07:00

Aaaa aaaaaaaa, bayram bulusmamızın fotosunu da yuklememisim meger
Son zamanlarda iş yogunlugu yedi beynimi artık :(
Her bayramki klasik pozumuz maaile :)

Bir de Doruk'u bu bayram teyzeme goturdum :)

Doruk 31 aylık

2009-09-27T13:12:00.000-07:00

Artık konuşmayla ilgili bir sorun kalmadı...
Ama dakikası dakikasına uymuyor...
1 Ekim'de gunde 3 saatligine yuvaya baslayacak...
Cokca kavga-dovus oluyor bu ara hayatımızda, oyuncak kavgaları nedeniyle...
Hala benimle kavgaları, babasıyla kavgalarına gore daha fazla...
Ayrıca fark ettim ki, ben deliler gibi kitaplar okuyup, arastırsam bile kocam Doruk'u benden daha iyi analiz etmiş...
Ve beni sevdigini soyluyor bu ara :)
'Ben seni cok seviyorum dedigimde'
'Ben de seni annecim' diyor, hemen arkasından da ekliyor;
'Dunyalar kaar seviyorum'
'Hatta uzay gemisi gibi seviyorum'
'Bir de bulutlar kadar seviyorum'
Ben mutlu olmayayım da kim olsun :)

Kuzu darbe almış :(

2009-09-24T22:58:00.000-07:00

Dün sabah iş için Bursa'ya geldim yine...
Akşam kalmalı yine...
Gündüz Doruk'u aradım, ögleden sonra, telefonu alır almaz başladı sikayete
Oglen arkadası Derin'e gitmiş...
Bir oyuncak kavgası sonunda Derin, yapışmış bizimkinin koluna...
Annemin söylediğine göre 8 diş izi kalmış resmen...
İçi acıdı, öglen uykusundan ağlayarak uyanmış, 'Emine, beni Derin'e götürme' diye
Bunu da duyunca iyice içim acıdı....

Kızdım kadıncagıza da sanki engel olabilecekmiş gibi
Bir anlıktı, birden Doruk elindeki kitabı vermeyince Derin ısırmış :(

Bu aralar gündemimiz sıkca bu olacak galiba,
Şiddet olayları had safhada evimizde anlayacağınız...

Herşey Doruk'un

2009-09-23T05:03:00.000-07:00

Doruk büyüdükçe daha da hırçınlasıyor.
Dün tavan yaptı, ben bile bu kadarını görmemiştim daha önce.
Doruk hiçbir seyini paylasmaz.
Bu yaş cocuklarında bu normaldir, tamam diyorum, ama Doruk paylasmamak icin aglamak yerine, dövmeye başlamış artık.
Dün Özlem'ler geldi bize.
Ve Doruk, Ataberk neye elini uzatsa, bir hışım koşarak cocugun elinden aldı, ve alırken de ciddi ciddi hırpaladı.
Ataberk neye ugradıgını sasırdı, sonra da kuzu, Doruk aglıyor, daha cok uzulmesin diye, ona geri verdi oyuncagını.
Doruk, Ataberk'e vurdukca, simdiye kadar hic yapmadıgım bir sey olan odasına gondermeyi denedim, yatagına koydum, ayıbını da biliyor, oturup agladı kendi kendine yatagında.

Ama dun burnumuzdan geldi...
Doktorumuz 36 aydan sonra hersey degisecek, tanıyamacaksınız diyor, ama bilmiyorum ki, acaba birseyleri mi yanlıs yaptık biz ?!?!

Iyi bayramlar :)

2009-09-18T09:35:00.000-07:00

Şu saat oldu hala işteyim...
Ama ulvi bir görev adına...
Kendime söz verdim, bu bayram tatilinde evde iş çalışmayacağım geceleri...
Hatta kafama da hiç takmayacağım...
Hatta bu akşam Doruk Bey, ananesinde ve biz kocamla sinemaya gideceğiz gece matinesine...

O yuzden şimdiden herkese çok keyifli bir bayram diliyorum ve herkese kocaman SEVGILERRRRRRR

Bu ödüle karsılıksız kalamadım :)

2009-09-16T12:36:00.001-07:00

Açık söyleyeyim, bu ödül olayı bana zor geliyor :)
Nedense hep şu zincir mailleri çağrıştırıyor bana :)
Onlar geldiğinde de gönderecek kimse bulamamanın sıkıntısıyla, acaba dişim mi kırılacak, sacım mı dökülecek diye düşünebilecek kadar da batılımdır aslında...
Göndermem ama ödüm de kopar, ya gerçekten dedikleri gibi şanssızlık yüz yıl falan yakamı bırakmazsa :)

Neyse bu kadar geyikten sonra Özlem'den gelmiş ödülüm, kuralları da;
1. Ödülün logosunu bloguna eklemek. (Eklendi :))
2. Ödülü aldığın kişinin linkini, ödülle ilgili yazına yazmak. (Link eklendi:))
3. Hakkındaki 7 ilginç şeyi listelemek.
4. Sevdiğin 7 blogu listelemek.
5. Ödülü göndereceğin bloglara mesaj bırakmak

Hakkımdaki 7 ilginç şey;
Ya gerçekten ilginç değilim, ya da şimdi aklıma gelmedi ?!?!?!

Sevdigim 7 blog;
1- Bir gun baby shower icin fikirler ararken karsima cikan Nilufer 'in Decaflatte 'si. O zamanlar Nilufer'in sekerleriyken simdi isim degistirdi. Ama fotograflar, kizlariyla olan keyifli iliskileri ve onu yansıtmasındaki ustalik, hala en favori blogumdur :)

2- Ozlemcim, iki siteni de koysam sana torpil yapıyorum sanılmasın , o yuzden 'Her Gune Bir Eglence' yi koyuyorum. Her okudugumda da gıpta ediyorum :) Ben calısmayıp evde otursam bile bu kadar cesitli aktiviteler bulamam.

3- Sevgili Tuba'nın kıvırcık saclı kızı icin basladıgı 'Defneyle Yasamak'
Zaten ben bu 3'nu gecenlerde de en sevdigim bloglar diye bir yazıda yazmistim galiba :)

4- Sonra Meri ve kucuk kardesinin maceraları, ikinci cocuk yapmaya cesaret edebildiginden hayranlıgım her gecen gun daha da artıyor kendisine :)

5- Bir yandan Ali'nin maceralarını takip ederken bir yandan da o sahane fotograflara bakmak... Bir insan ayrıntılarda bu kadar mı zevkli olur :) Tabii ki kimden bahsediyorum ibeking :)

6- Sonra tabii ki sevgili Pino :) Sayesinde Meraklı Minik'in muptelasıyız bir seneden beri, ayrıca yardımıyla ogluma da cok guzel bir dogum gunu hediyesi yapabilmistim :)

7- Ve yine bir suru farklı aktivite onerisi sunan Aysegul :) İşte benim favori bloglarım :)

Ve zinciri kırıyorum, Özlemcim cok zor geldi, simdi gidip 7 kişiye sana ödül verdim demek :) Affet beni arkadasım :)

Döndükkkkkk

2009-09-16T12:18:00.001-07:00

Tatilden donduk
Istanbul'da kızılca kıyametler koparken biz herseyden uzaktaydık
Aklımız burdaydı ama
Isyerinden bir arkadasımız yegenini kaybetti Selimpasa'daki selde
O 1.5 yasındaki bebegi dusundukce ogluma daha da sıkı sarılıyorum
Gerisi bos diyorum
Oglum saglıklı, sevdiklerim saglıkle ve yanımda ya, gerisi bos...

Veeee oglum da okullu oluyor

2009-09-04T06:52:00.000-07:00

Nihayet karar verdim...
Yok eve anaokulu ogretmeni
Yok yasıtı arkadasları gelsin derken, gozumu kararttım ve bugun kaydını yaptırdım.
Ekim basi itibariyle Doruk, 'Küçük Şeyler Anaokulu'na başlayacak.
Şubata kadar şimdilik sabah 09-12 arası deneyecegiz.
Umarım, oğlum da mutlu olur
Umarım, sürekli hastalanmaz (çünkü annem ve kayınvaldem, ben sana demiştim demek için tetikte beklecekler haberi duydukları andan itibaren)
Umarım herşey güzel olur

Aslında aklımdaki Bilfen idi, ama onda 36 ayı doldurma şartı varmış, ben de Üstün Dökmen'in elinin her zaman üstlerinde olacağına inandığımdan burayı seçtim.

Bu arada biz yarın sabah tatile gidiyoruz, bir hafta yokum buralarda...
İşten-güçten tatil bu zamana kaldı, umarım havalar daha da serinlemez, yine Doruk'u hastalandırıp getirirsem, oğlumu elimden alacaklarından korkuyorum artık

Herkese sevgiler

30 Agustos Zafer Bayramımız

2009-08-29T13:16:00.000-07:00

Yine aksamdan bayragımızı astık,
Yarın sabah için yazımı yazmak icin blogumu actıgımda Feneralayi'na rasladim.
Seve seve gururla katiliyorum tabii ki...

Birşey demeye gerek varmı diyeceğim ama bizler birşey demedikçe, başkaları birşeyler diyor.
Çok uzatmadan şunları diyeyim bari;
Atam, inan senden ne zaman bahsetsem, gözlerim doluyor...
Ve bu hicbir zaman degismeyecek
Ne zaman sana saldırsalar küçük beyinleriyle, benim icim acıyacak...
Ama biz bu milleti kimseye bırakmayacağız...

2009-08-26T11:43:00.000-07:00

Yine lokumdan uzak bir gece...
Yine iş için Bursa...
Artık öyle bir stres olmaya başladı ki, bir gece öncesi sanırım 2 saat uyuyabildim ancak...
Bugün 6. mıydı, 7.miydi hatırlamıyorum, birden fark ettim ne kadar hızlı konusuyorum artık...
Acaba bir an evvel soyleyeceklerimi anlatsam bir an evvel eve dönebilirim mi sandım...
Galiba Doruk'u pedagoga goturecegime kendimi birilerine götürmem gerekiyor...

19 Mayıs Amasra - Safranbolu Keyfi

2009-08-25T13:15:00.000-07:00

Ben galiba Amasra - Safranbolu seyahatimizden de dogru duzgun bahsedememiştim...
Önce Amasra'da 2 gece kalıp, oradan da Safranbolu'ya geçmiştik. Ama kesinlikle tam tersi yapılmalıymış...

Safranbolu'yu daha cok sevdigimden önce oradan bahsedeyim...
Gülevi'nde kaldık, bayıldım bayıldım bayıldım...
Safranbolu’yu ayaklarınızın altına sererek, huzur ve keyfi, Osmanlı sadeliğini ve asaletini günümüze taşıyan bir mekân Gülevi...
Keyif ve kaliteyi birinci planda tutarak butik otel olarak tasarlanmış..
Gül Hanım eski bir hostes, eşi İbrahim Bey ise mimar...
Burayı cok sevdikten sonra yerleşmeye karar verip, burayı yapmışlar...
Acaba ev çok güzeldi, o yüzden bu karı-kocaya bayıldım, yoksa bu karı-koca çok sevimli ve hoşsohbetti, o yüzden mi Gülevi'ne bayıldım, bilmiyorum :)

Odalar, özellikle televizyon ve mini bardan arındırılmış, ama illa da iş diyen misafirler için kablosuz adsl hizmetinin yanısıra, tam teşekküllü ofislerinden de yararlanabiliyorsunuz.

2 ayrı binadan olusuyordu, iki binanın ortasında cok keyifli bir bahce vardı ve kahvaltı icin diger binanin altındaki restorana geciyorsunuz.
Ben recel sevmemi ama bu çiftin hazırladıgı reçel gibisini simdiye kadar yememiştim :)
Kahvaltı yaparken agzınıza attıgınız her lokmada, daha da bir mutlu oluyor insan..
Biz mukellef bir kahvaltı ederken bizim yavru da kosturdu durdu.

Arada bizim yavru biraz TV'de seyretti, Gul Hanım ve Ibrahim Bey kucuk konukları da unutmayıp onlar icin cok guzel bir DVD arsivi olusturmuslar :)

Aksam uzeri, hukumet konagının oraya yuruduk, burada da Amasra'daki kadar olmasa da cok guzel bir gunbatımını seyrettik...

Gelelim Amasra'ya, yedik, içtik, sabah akşam :)
Bir tepeye cıkıp, bir seyler içtik, ama simdi adını hatırlayamadım :(

Ama ben galiba Amasra'daki kadar güzel bir günbatımını da daha önce görmemiştim...
Sırf bu günbatımı için bile gidilir Amasra'ya :)

30 Ay Pedagog Kontrolumuz

2009-08-25T12:41:00.000-07:00

Hafta sonu pedagoga gittik...
Daha onceki pedagogumuzdan pek memnun kalmamistim, aslinda sevmedigim yani, pedagogtan daha cok evlilik danismani seklinde yaklasmasiydi...
Neyse bu yeni pedagogu bir arkadasimin tavsiyesiyle buldum...
Ama acikcasi bir suru sey daginik kaldi...
Belki ben orucluydum, kafam yerinde degildi, bilemiyorum...

Neyse oncelikli gidis amacim, 'Doruk yuvaya hazir mi?'

Doruk'un gelisimini oldukca iyi buldu, konusma ve konusulanlari anlama acisindan 3 yas olgunluguna ulasmis. Bezden de cikti, orada yaptigi bir kac basit uygulamada da yuvada sorun yasamaz dedi. Ama benim resim ve muzik sevmeyen ogluma orada bir cizgi cizdirmeyi basaramadi :( Doruk kesinlikle reddetti. Doruk hep bu sekilde gerci, cok iyi yapamadıgı seyleri yapmayı reddediyor ?!?!? Buna sebep ne diye sordugumda, cevabı havada kaldı acıkcası.

Ama yuvaya vermemi, eger evde bakıcı sorunumuz yoksa, su noktada pek tavsiye etmedi, yine diger butun doktorların dedigi sebeple, bu sezonda hastalıklar baslayacagı icin, baharı bekleyin dedi.
Ancak ondan sonra da bu olgunluktaki bir cocuk, kendi yasıtlarıyla bir araya gelmezse, gerileyebilir dedi ?!?!? Her gun cocuklarla bir araya getirin, top havuzlarına goturun, evde cocuk toplayın dedi. Hani hastalık ne oldu diye sorunca, cevabı yine havada kaldı ?!?!

Bir de 'simdi ben size, bu cocuk 3 yas olgunluguna gelmis deyince sizin hosunuza gidecek, ona surekli yukleme yapacaksınız, ama sakın yapmayın. Ozellikle anaokuluna basladıgında da ogretmenlerinin bu sekilde davranmamasına dikkat edin, yoksa cocugunuz kendini durdurabilir dedi'. Anaokullarında sizden ovgu almak icin, ona surekli daha ileri doneme atlayabilmesi icin yeni bilgiler yuklemeye calısacaklar, ama benim tavsiyem 6 yasına kadar asla bir cocuga surekli ders verir gibi, projeler yaptırılmaması. Yoksa cocuk kendini kapayabilir diye uyardı. Ama bu konusma da havada kaldı.

Diyorum ya, ya benim orucluyken kafam hic calısmıyor, ya da doktor hanım, bazxı seyleri tam acıklayamadı.

Vapur sefası

2009-08-25T02:01:00.000-07:00

Haftasonu dedik ki, 'Hadi Doruk'u vapura bindirelim'
Atladık arabaya, ver elini Karakoy iskelesi... Arabayı park edip iskeleye gittik, ama kacırdık ilk vapuru, beklerken oradan cok guzel bir meyve tabagı yaptık, Doruk afiyetle yedi, hem orada, hem vapur keyfi sırasında...

Önce biraz dışarda oturduk, martıları seyretmeye, ama çok rüzgar olunca iceri girdik, tabii hemen çaylarımızı söyledik :)

Doruk koltukların tepesine geçti, o da küçük vapur oldu :)
Kollarını açıp sallandı durdu, 'Ben küçük vapurum' diye :)

Ne kadar eğlendigini anlatmaya gerek var mı :)

Daha sonra attık küçük bey pusetine, hadi Modern Sanat Müzesine gidelim dedik, yol üstünde Karaköy karakolu, güzel şehrimin her kösesinde ayrı bir güzellik oldugunu nasıl da cıkarıyor insanın karsısına :)
Çok seviyorum bu şehri, çokkkk

Modern Sanat'ta bir seyler yedik, Doruk ozellikle heykellere ilgi gösterdi :)
Hele ayagı takılıp duserken yumurtaların havaya uctugu cocuk heykelini cozmek icin epey ugrastı :)
Ama sonrasında ancak yarım saat dolastık...
Attık yine beyfendiyi pusete, otoğarka dogru yollanırken, bizim bey 5. dakikada uyudu :)

Alaçatı Kaçamağı...

2009-08-25T00:50:00.000-07:00

Uzerinden 1 aydan uzun zaman geçti, aa fırsat bulup yazamadım bir turlu...
Alaçatı cok keyfiliydi, tadı damagımda kaldı...
Çılgın Çeşme gecelerini yaşamadık, biz içi geçmişler olarak ama deniz, ne diyebilirim ki, Ege denizi, dünyada üstüne tanımam, ne cok sıcak, ne cok soguk ...

Alaçatı'nın içinde Beyazhan'da kaldık, çok keyifliydi, gerçi yatmadan yatmaya gittik... Ama kahvaltı yaptıgınız avlu son derece huzurlu... Gerçi sabah erkenden kalkmazsanız, sonra sıcaktan dolayı durulacak gibi olmadıgını soylemisti pansiyon sahibi. Ama biz sanırım abartmısız erken kalkmayı, biz uyandıgımızda daha kahvaltı bile hazır degildi :)

2. gün denize Babylon'a gittik, deniz, Ayayorgi'ye göre daha keyifliydi kesinlikle...
Bence plajı da...
Hele bu midye dolmalar, hiç Istanbul'daki gibi degil, 50 tane yiyebilirim, pilav degil, gercekten midye yedigini hissediyorsun...

Birinde cay içtik, birinde içki içtik, birinde lafladık, sadece 2 günümüz olunca, sürekli gezdik :)

İşte burada kahve içtik, ama nasıl güzel bir sakızlı kahveydi... Arkadasımla, aksam üstü restauranta rezervasyon yaptırmaya gittiğimizde oturduk, bayıldık, sonra aksam yemek dönüşü kocalarımızla bir daha oturalım dedik, ama Alaçatı öyle kalabalık olmuşki, hele haftasonu akşamları çekilecek gibi değil, Eminönü Meydanı'ndan farkı kalmamış. Tavsiyem kahvenizi akşam üstü sakinken içmeniz...

İşte burada olaganustu bir aksam yemegi yedik... Ama hala tadı damağımda, o ahtapot ve kalamar ızgara, galiba şimdiye kadar yediklerimin içinde en güzeliydi. Yemekler olaganüstü, o yüzden en kısa sürede Anadolu Yakası'ndaki Maria'nin Bahçesi'ne gideceğim. Ancak o ambians, agacların icinde oyle güzel yerleştirmişler ki masaları, ağaçlarla sanki herkese özel localar gibi hissediyorsunuz. Dekorasyon, ortam şahane, tabaklar porselen desenli tabaklar, garsonlar gayet kibar, mezelere denecek laf yok... Ve sonunda gelen hesap, Istanbul'la hala kıyaslanamaz :)

Trust me, I'm a pilot...

2009-08-24T12:44:00.001-07:00

border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373618825990977906" />
Once babayla Hazerfan'a gidilir...

Babanın arkadası kontenjanından ucaklara kıyın kıyın yanasılır...

İçerde ne var ne yok kontrol edilir...

Sevimli, uslu çocuk ayaklarıyla, babanın arkadasının gönlü kazanılır ve ucagın içine geçilir...

Ver elini gökyüzü...

Haftaya da broveyi alırım artık :)

Doruk 30 aylık

2009-08-21T12:40:00.000-07:00

Su son bir ayda cok buyudu...
Artık oturup sohbet edebiliyor resmen benimle...
Daha onceleri isten eve telefon actıgımda, benimle hic konusmayan oglum, artık ne yaptı, ne etti anlatabiliyor...
Son zamanlarda sanki yemek sorunumuz da azaldı...
Hala krizler olmuyor degil, durup dururken, ama neyse ki cok uzun sürmüyor...
Gerçi çok daha şiddetli oluyor...
Kendi gücünü göstermek istiyor.
Bu arada boyu 94 cm, kilosu da 15 kiloya yaklasıyor...
Artık peynire basladık, aralarda ayran ve dondurma kacamagı da yapıyoruz...
Ama dedigim gibi, sanki bu ay daha bir büyüdü...
Konuşmaları çok mantıklı, fikir yürütüyor, çözüm sunuyor...
Hala tam bir lokum :)

Kıskanıyorum...

2009-08-17T23:33:00.001-07:00

Taaaaa dünyanın bir ucunda, 2 dünyalar güzeli kızını, kimseden yardım almadan tek başına büyüten, üstelik bunu son derece eğlenceli bir şekilde yapan, bunun yanında benim blogun ne olduguyla ilk defa tanışıp, hayranı oldugum, 2 cocuk büyütüp, böylesi güzel bir blog yaparken üstüne üstlük, bir de resim, heykel, el işi, dünya kadar işe vakit ayıran Nilüfer'i cok kıskanıyorum. Sayfasiyla ilk defa baby shower icin fikirler ararken tanismistim, o zamandan beri once 'Nilufer'in sekerleri', sonra 'Anneyiz.biz' ve nihayet simdi de 'Decaflatte'de okuyabiliyorum kendisini. Hala hevesle, vaktiyle bahsettigi kitaplarini bitirmesini bekliyorum. Ama bu blog şahane değil mi :)

Bir de Istanbul'da, 'Akilli Bebek' vasıtasıyla tanıştığım, ikizlerini yine tek başına, bir gün bile kimseden yardım almadan büyüten, onlari pırıl pırıl 2 afacan haline getiren Özlem'i kıskanıyorum. Çocuklarını büyütmek uğruna işini bırakmayı göze alan cesaretini kıskanıyorum.

Sonra cok guzel fotograflar ceken, yine el becerileri ve yaratıcılık konusunda kıskandığım Tugba var, kıvırcık saclı Defdef'in sayfasına girmek hergun mutlakalarımdan oldu artık :)

Ps: sabah sakin kafayla basladıgım bu post, yanlıslıkla bitmeden yayınlandı, simdi bu saate kadar is calisirken sırf ara vermek icin girdigimde gordum :( Artık bu kafayla ne yazdım onu bilmiyorum. Affola...

Doktor kontrolumuz

2009-08-12T23:31:00.000-07:00

Bu gordugunuz yavru, aslında boyle kucuk gorunmekle birlikte son derece olgun bir yavru...
Salı günü, Süha işten izin aldı, Doruk'un gidilmesi gereken 3 doktor randevusu birikmişti...
Önce 2.5 yaşına geldiğinden doktorumuzun tavsiyesiyle göz kontrolu yapılmış...
Doktorlar ve hemşireler şaşırmış, bizimki karşısında formalı biri gördüğünde dünyadaki en sevimli ve uysal cocuk olabiliyor, doktor önlüğü de bunlara dahil :)
Doktorun her söylediği yönlendirmeyi harfiyen yapmış, makineye çenesini dayamış
Uzakta gördüklerini tek tek saymış.
Neyse ki gözler sağlam, 5 yaşına kadar bir daha kontrole gerek yokmuş.

Sonra alerji doktoruna geçmişler;
1 ay içinde kilo almış, boy uzamamış. Doktorumuz haftada max. 2 bardak olmak üzere ayrana izin vermiş. Zaditen 3 yasına kadar devam. KEci peyniri simdilik bir sorun yaratmamıs gorunuyormus. 1 ay sonra tekrar cagırmıs, ama bu sefre kan testlerini de istemis :( Iste Doruk'un karsısındaki uniformalı olmasına ragmen olgun olamadıgı tek yer :(

Oradan da Murat Enişte'sinin muayenesine geçmişler. Hemen iki randevu arasına girip, aşısını yapmışlar, ama babası o yogunlukta ne aşısı oldugunu bile soramamıs.

Her neyse her 2 doktorda da (3. doktor enişte olunca onu akraba ziyareti sayıyor Doruk) bütün söylenenleri harfiyen yerine getirmiş ve sonrasında da onlardan şekerini istemiş :(
Biliyor musunuz Doruk, şu lolipoplara doktorlar sayesinde alıştı. Bu doktorlar çocuk aglamasından başları şişitiğinden daha odaya girer girmez çocuk ellerine birer tane şeker tutusturuyorlar. Belki de Doruk bunu sadece doktor muayenesinde yiyebildiginden bu denli uslu duruyordur, ne dersiniz :)

Hızlı bir yolculuk....

2009-08-12T12:23:00.000-07:00

Sabah erkenden ilk feribotla Bursa...
Tum gun musteri ziyaretleri...
Aksam 17:30 feribotuyla Bursa'dan Yenikapı...
Ölüyorum yorgunluktan...
Amaç haftaya 3 gece yerine 2 gecelik bir program yapmak...
Böylece yavrudan uzakta daha az geceler geçirmek...

Offf offf, su Bursa ofis bir otursa da bu kadar sık gitmek zorunda kalmasam...

Ama hayır, tükenmişlik muhabbeti yapmayacağım...
Şükür, şükür, şükür :)

Haftasonundan devam...

2009-08-11T01:47:00.000-07:00

Pazar gunu Ozlem'lerin bahcede cok keyifli bir mangal organizasyonuna davetliydik. Sagolsun Özlem yine döktürmüş, Kenan'da çok güzel mangal yapıp, bütün gün bizi beslediler :) Doruk ilk başlarda gayet iyiydi, çünkü uyusun diye 2 saat arabada dolastırmıstım onu. Uykusunu alınca yüzü bile gülüyordu, Banu'yla Engin epey şaşırdı hatta. Ama sonra bizimki yine başladı yapacaklarına. Aşağıda fotolardan da göreceğiniz şekilde, Çınar hariç herkesle bir vukuat yaşadı :( Hatta bir ara koptuk artık, sanırım 1 saat falan 'aaaaaaaaa' diye aglıyor, ama sırf beni sinirlendirmek için, bu sırada, kaydıraktan kayıyor, zıplama oyuncagında zıplıyor, bir kosede fındık yiyor, ama hep aynı ses, 'aaaaaaaaaaa' . Bir cocuk 1 saar boyunca nasıl bu sesi cıkarır merak edenler varsa Doruk'a sorabilir. Artık herkes Doruk'un taklidini yapmaya başladı.

Bizimki Ozlem'lerin bahceye girip, bunu gordugunde, nasıl sevindi anlatamam. Artık bir saniye yerinde duramayan bir cocuk oldugundan, boyle hoplama zıplama turunden oyuncaklara bayılıyor :) Tüm gün, bu oyuncagı en cok kullanan herhalde bizim yavru oldu :)Aralarda, Kerem girdi, cıktı, bir ara Tugim girdi, çıktı, en son da Batu abisi eşlik etti ona. Ama bizimki daimi elemandı :)

Bizim yavru, bir ara Özlem'lerin on kapının oradaki saksıların içindeki arılara takıldı, bu ara en buyuk meraklarından birisi, arıların poposundaki igne. Ona hep sakın arıları rahatsız etme, uzaktan seyret, eger ellersen, canları acır, ve belki popolarındaki igne yanlıslıkla eline carpar diyordum :) Boyle olunca onu merak etti, 10-15 dk kadar arının poposunda igne var mı, yok mu onu kontrol etti...

Sonra bir ara Oguzhan'da geldi yanına, Oguzhan artık süper konusuyor, yani al karsına, dunya sorunlarından bahset, o noktaya gelmiş. Bıcır bıcır, tam yemelik :)

Bizim beyfendinin en sevdiklerinden biri de bu sisme yunustu. Zaten yunus hastasıdır kendisi, ama sansa bakın ki, Azra'nin da en sevdiklerinden biri bu olunca, tabii aralarda cekismeler yasandı :) Neyse ki acık hava olunca birbirlerinden uzaklastırmak nispeten daha kolay oldu.

Azra ile Doruk'un bir diger kavga konusu da işte bir koltuktu :) Dısardayken bir ara yagmur yagınca, koltuk ıslandı, bu kadar erkek içinde tek kızımız Azra hanım, hemen eline mendilini alıp silmeye başladı tabii :) Bizim sıpa rahat bırakır mı, bırakmaz...
Tabii sonra da sen oturacaksın, ben oturacagım kavgası :)

En sonunda çözümü ikisini birden oturtmakta bulduk, hatta bir de Batu abileri geldi yanlarına :)

Ataberk'le tartısma konusu ise işte bu kamyonet :) Özlem, biliyor cocukların cekismelerini tabii ,dısarda hic oyuncak bırakmamıstı. Oguzhan gelirken yanında bu kamyoneti getirmiş, Ataberk hemen alıp oynamaya başladı. Bir süre sonra, bizimki, şimdi kime catabilirim diye bakarken, sanırım Ataberk'i gozune kestirdi, bu sefer de onun elinden almaya calıstı, ama cok ısrarcı olmadı bu konuda neyse ki..

Kerem'le olan durum ise, boya kalemleri konusuydu, ama bunu da digerlerine gore nispeten daha yumusak atlatabildik. Boya kalemleri cok olup her ikisinin de eline sıgmayınca birbirleriyle paylasmayı uygun buldular :)

Tugi'yle ilk catısmayı kaydırakta yasamıslardı, ikincisi ise, işte bu hamakta oldu :( Gerçi burada gozune saglam bir tekme yedi bizimki, tabii yine arkasından feryat figan.

Tabi hep sikayet olmaz, yine sık sık tartıssalar bile, en iyi oyun arkadası Azra oldu. Birbirlerine sarılıp opustuler once evde.

Sonra da fındık fıstıkla beslediler :)

İşte bir pazar günü de böyle geçti :)
Tekrar teşekkür ederim Özlemcim :)

Haftasonundan...

2009-08-10T03:30:00.000-07:00

Hafta sonu Ozlem'lerde davetliydik...
Devamı ASAP :)

Club Med Kemer Pamfilya

2009-08-07T04:21:00.001-07:00

Haziran son hafta Kemer'de tatile gitmiştik, cok begenmistim, ancak gereke fotolar, gerekse yorumlar konusunda vakitsizlikten yazı yazamamistim. Şimdi tam tatil sezonu, birbirimizin begendigi yerler daha da onem kazanıyor diye, uzun uzun bahsedeyim :)

Bu sene tatile, kocamın isyerinden bir arkadasıyla beraber gittik, onlar her sene buraya gidip cok methedince, hic dusunmedik. Bizim icin oncelik denizdir. Deniz mutlaka güzel olmalı, sonra temizlik, yesil alan ve havanın cok bunaltıcı olmaması :)
Yukarda oglum arkadasıyla mutlu mutlu oynarken :)

Kumsalı oldukca genis ve ince kum, denizin ilk giris kısmı ufak tas, cok fazla sıg olmayan bir deniz. Hani boyle kum olur, cocuklar rahat rahat dolasır, gezer, o beklentide iseniz, sizi pek mutlu etmez. Ancak cakıllı olmasından dolayı, deniz cok berraktı. Kumsaldan girmek istemezseniz, tesisin 3 tane de iskelesi var, ama oradan girdiginizde derin tabii ki. Su sıcaklıgı gayet guzeldi, ne cok sıcak, ne cok soguk, girince serinleyebiliyorsunuz yani :) Ama usumuyorsunuz da :) Tam sevdigim gibi :)

Çocuklara yonelik cok fazla aktivite var. 2'ye ayırmıslar. 0-3 yas grubu icin Petit Club var, burası ucretli hafta icin 600 TL idi yanlıs hatırlamıyorsam, sabah 9-17 arası hizmet veriyor, aksam da 19-21 arası. Cok guzel, 5 veya 6 kisi var baslarında.
Oglen ve aksam yemeklerini yedirip, oglen uykusuna yatırıyorlardı. Uyku saatinden sonra havuza sokuyorlar. Aksam yemegini de bu yukarda gordugunuz yerde yediriyorlardı. Tek dezavantaj, dil. İngilizce bilen hic yok denebilir, hepsi fransızca konusuyor. Doruk o ucreti bastan odememize ragmen bir gun bile kalmadı orada bu arada :( Illa bizi istedi, biz de diger cocuklar huzursuzlanmasın diye, Doruk'la orada durmak istemedik, cunku bu sefer de digerleri anne-baba diye tutturuyordu.
3-7 yas grubu için ucretsiz ama yine aynı sekilde ozenli
Bir de galiba 7-12 yas icin genc klubu vardı.

Her taraf yemyesil, surekli sulama yapılıyor, etraf meyve (turuncgil) agacları, palmiye ve ciceklerle dolu. Her taraf cok temiz, inanın yerde tek cop bırakmıyorlar, personel cok guleryuzlu ve gercekten calıskandı.

Orada da kendine bir abi buldu tabii bizim Bey :) Ege Abisi ve Ayse ablası orada cok yardımcı oldular bize, ozellikle aksamları cocuk eglencelerinde hep kolladılar oglumu :)

Bizimki muzik caldıgında pek dans etmez ama bazen kendini kaptırıp cosuyordu o da :)

Burada artık dayanamayıp sahneye fırlamıs :) Ama artık kendisinin kız olmadıgının farkında, ne zaman kızlar erkekler ayrılsa, bizimki dogru tarafa dogru kosuyordu :)

Deniz dedigim gibi cok guzeldi, burada daha net gorebileceksiniz, yine canım cekti simdi :)

Alan oldukca geniş, ama odalardan gecip, once havuzdan geciyorsunuz, hemen kumsal sonrasında da. Havuzun etrafında barlar vardı. Bizimki cocuk barına gidip, kendi kendine sipariş bile veriyordu. Ama sipariş hey aynı ; 'Abicim, kırmızıdan alabilir miyim' :) Aynı benim gibi, hep aynı seyleri istiyor :) Tercihi icecek ve dondurmada kırmızı bu arada :)

Aksam ustu saat 5 cayı oluyordu, ve bizimki orada patates cipsiyle tanıstı. Yavru ilk defa gorunce ne oldugunu anlayana kadar etrafında dolandı, ama ne zaman bir tane agzına attı, sonra da gordugunuz gibi basından ayrılamadı. Nasıl seviyor bu cocuklar onlara zararlı seyleri ?!?! Tatilde diye, ne yemek istiyorsa yesin diye bıraktık biz de o 1 hafta boyunca acıkcası. Sosis, salam bile yedi. Hatta Buyumix falan bile :(

Yemek alanının hemen dibinde bir de kucuk park vardı, anne babalar rahat yesin, cocuklar da oynasın diye :) Once bizim bey yiyordu, sonra o oynarken biz yiyorduk yemegimizi :)

Etraf tamamen guvenli, cocuklar dusunulerek yapılmıs nerdeyse her sey, boyle olunca da surekli gozlemek kosuluyla rahat rahat dolanabiliyor. Tabii biz ilk aksam ufak bir kaza atladık. Doruk, kaydıraktan yuruyerek inmek isteyince burun ustu cakıldı ve burnu yara oldu. Neyse ki, iz kalmadı.

Club Med'in en sevdigim yerlerinden ve neden daha once bilmiyordum diye hayıflandıgım olayı iste bu yukardaki fotograf. Bir bebek kosesi vardı. Burada, her turlu ekipman, sadece haslama sebze ve etler, Milupa, sebze-meyve pureleri, bebek mamaları, ozel sutler, buzdolabında cocukların sevdigi buyumix daha dogrusu simdi adını hatırlayamadım. Doruk orada her gun sabah aksam yedi, tadını alınca, neyse ki eve gelince istemedi. Ama orada dolabın onunden onları almadan gecirmek mumkun degildi. Neyse uzatmayayım, kucuk bebegi olanlar giderken yanlarına hicbir sey almasalar da sorun degil. Ilk yıl tatilimizde yanımda tencere bile aldıgımı hatırladım da simdi :(

Yemekler ise, gercekten simdiye kadar hicbir yerde gormedigim kadar ozenli ve lezzetliydi. Mutlaka her gun farklı bir ulke mutfagı vardı, ama bunun yanında, her ogun ve her gun, mutlaka ızgara balık- ızgara et- pizza ve makarna koseleri sabit. Ama onun dısında, susi de yedik, Meksika'da yedik, Italyan, fransız, cin, turk. Gerçekten bu konuda cok özenliler. Ve cok temizler :)

Tatil koyu, hemen dagın eteginde konumlandıgı icin, cok sıcak olmuyormus hicbir zaman, etraf goz alabildigine yesil, agaclar surekli bakılıyor. Her gun bahcıvanlar, temizliyor etraflarındaki yaprakları.

Tesisin icinde, tenis, basket ve akla gelebilecek her spora yonelik alan mevcut. Ucretsi olarak ruzgar sorfu, kano vardı. Tek ucretli aktiviteler, icinde benzin kullanılan jetski, banana idi sanırım.

Şimdiye kadar gittiğim tatil koyleri acısından 8 verebilirim.
Puan kırma sebebim ise;
Denizim kum degil cakıl olması
Yavas yavas değil, birden derinleşmesi
Club odalarında balkon olmaması(sadece otel odalarında balkon var).
Çocuk klubunde Turkce konusan olmaması.

Andımız Kaldırılmasın. Sonsuza Kadar...

2009-08-05T00:45:00.000-07:00

Malesef ülkedeki ve dünyadki bir sürü gelişmeden, haberlerden çok geç bilgim oluyor.
Meğerse bu aralar 'Okullardan Andımız Kaldırılsın' tartışmaları varmış.
Yeni gördüm...
Açıkcası çok üzülüyorum bu konuların tartışılmasına...
Bunu savunan arkadaşların taaa Atatürk'e kadar uzanıp, o hayattta olsaydı, zaten bunu kaldırırdı demesine...
Çocuklarımıza bu tarz ezberlerin verilmemesini savunmalarına...

Bu benim kendi görüşümdür, beni bu blog haricinde bilenler zaten bilir.
Onlara söylemeye gerek yok.
Ama şans eseri, ordan oraya atlarken şansa gelip bu sayfayı okuyanlarda bilsin ki...
Benim oyum 'Andımız kaldırılmasın' dan yana...
Hangi ülke ne yapıyor o benim umrum derdim..
Bu andı okuyanlar arasında etnik kökeni, Kürt, Çerkez, o bu var, onlara haksızlık diyenlere de katılmıyorum.
Benim etnik kökenim de Arnavut, bir yerlerden göçmüsüz, bana ne...
Ama ne çocukken, o günkü aklımla, bu andı okurken, ne de bugünkü aklımla andımızı savunurken, bir gün bile rahatsız olmadım o ezberi her gün okumaktan.
Tam tersine, bu yaşıma geldiğimde bile, ne zaman o saatlerde bir okul önünden geçerken andımızı duysam gözlerim yaşarır.

Bunun kaldırılmasını savunanların gerçek fikirlerinin, ezberci söyleme karşı durmak olduguna da beni bir Allah'ın kulu bile inandıramaz.

Bu yazıya gelebilecek olumsuz yorumları da yayınlamayacağımı simdiden soyleyeyim.
İster küçük beyinli deyin, ister başka bir şey. Bitti artık, herkesin düşündüklerine saygı durma devri...

Yaaa sabır

2009-08-04T23:33:00.000-07:00

Hafta sonu doktorumuza sordugumda aldım cevabımı gerçi
Pedagoga gitmek gerekiyor mu diye sormustum
Çünkü oğlumuz, şu yukarda görülen sevgili Doruk, bu ara an geliyor ki CANAVAR oluyor
Ama gerçekten...
Sabah uyandık yine her sabahki gibi, içerden sesiyle;
'Annecim, babacım, uyandım'
Süha aldı, ben yataktan kalkamıyorum, sıcaklardan dolayı
İnek sesiyle zorla kaldırdı beni, artık MÖ'leyerek uyandırıyor
Geçenlerde bir kitapta zıt kavramlarda 'Sessiz'-'Gürültülü' de inek ve horoz sesi vardı, o günden beri bu şekilde kaldırıyor, yataktan kalkamayan ebeveynini
Buraya kadar herşey yolunda...
Sonra birden bir şey oldu, ne oldugunu da anlamadık, oyun odasında, dün geceden yerde kalmış, bardağı atıp kırdı...
Ben neden yerden temizledim diye ağladı, ama ne kızdık, ne bir şey, hatta 'toplamazsak ayagımız,elimiz kesilir, sen de yardım et' diyerek topladım.
Ama bir defa damarı tuttu.
Kahvaltı etmeyeceğim diye kıyamet koptu ardından...
Sonra ben hazırlanırken, çantamdan rujumu almış, beni sinirlendirmek için her tarafını ruj yapmış.
En sonunda da yanında oturak duruyor, oturmayacagım deyince bıraktım...
Mutfaga dogru giderken icerden sesi geldi;
'anne cisimi yaptım'
Oturak yanında duruyor, beyfendi, koridora isemis...
Sonra bir de yerleri sildim diye agladı.

Ama dediğim gibi, doktora sordum, yaklaşık 1 sene devam edecekmiş ve tıp çaresizmiş ?!?!

Yaaaa sabır

Pingu's English Club

2009-08-04T03:02:00.000-07:00

Doruk için oyun ablası arayışlarım hala sürüyor...
Ne mail attıgım danışmanlık firmalarından, ne de burada yaptıgım cagrıdan bir donus olmayınca, yine başladım araştırmaya...
Bizim evin oradaki yuvalarla görüşmeye başladım ben de, yönlendirebilecekleri kimse var mı diye?
Bir yerle görüştüm bugün, direk olarak oradan bir ögretmeni yönlendirebileceklerini söylediler. Haftada 4 gün * 2 saat olarak.
Direk öğretmen olunca, açıkcası daha çok içime sindi, bir de başlama tarihi olarak 'eylül olsun, bu ay içinde 2 haftalıgına Montessori egitimi için, İngiltere'de bir yaz okuluna katılacağım' deyince daha da bir hoşuma gitti.
Tek hoşuma gitmeyen şu aşamada işin maddi kısmı...
Hafta sonuna doğru bütçeyi kontrol edip, son bir görüşme için daha gideceğim, belki orada biraz fedakarlık yapmayı kabul eder.
Heee konu nerden nereye geldi, bir yandan da konu başlığında da Pingu's English Club eğitiminden bahsetti. Bununla ilgili bilgisi olan, giden, yorum duyan kimse var mı?
Doruk için, şimdilik yabancı dil eğitimini düşünmüyordum, ama orada brosurler, egitim materyalleri ve daha sonra da web sitesini inceledigimde hosuma gitti.
Var mı konudan bilgisi olan :)

Doruk Güne Hazırlanıyor...

2009-07-30T23:57:00.000-07:00

Oğlum diye söylemiyorum, kişisel bakımına çok önem verir :)
Traş olmadan çıkmaz...

Bu arada Doruk artık bezden çıktı.
Geldiğinde söylüyor mu 'Hayır'
Duzenli aralıklarla oturtuyorum, yapıyor.
Ama kesinlikle kendisi söylemiyor.
Bu normal mi, ne kadar daha böyle, yoksa çocuk hazır mı değildi, bilemiyorum.
Ama kesinlikle bez bağlamamızı da istemiyordu uzun zamandır, sıcaklarda bunaldı.
Daha önce yaşayanlar, normal mi bu?

OYUN ABLASI ARIYORUM

2009-07-29T22:37:00.000-07:00

Doruk'a oyun ablası arıyorum...
Bir suru yere yazdım, hala bir cevap yok...
Bir de buradan şansımı deneyeyim dedim...

Şubat 2007 doğumlu, sakin mizaçlı :) oğluma saat 09-13 arasında gelebilecek
Gelişimini desteklemek için aktif oyunlar oynatabilecek, cocuk gelisimi mezunu veya ogrencisi ablalar arıyorum.

Evimiz Esenkent'te, bilmeyenler için soyleyeyim, Bahçeşehir'in yanıdır. Hem evin dışı, hem de sitenin içi, oldukça uygun. Nereden gelebileceklerini düşünenler için, Taksim'den, Bakırköy'den expres otobusler mevcut. Ancak özellikle Avcılar, Büyükçekmece yakınlarında oturanlar için ulaşım oldukça kolay :)

İlgilenenler olursa, detayları görüşebiliz. Bizi takip eden arkadaşlar, sizlerden gelebilecek yönlendirmelerin de başımın üstünde yeri var :)

Ps:Mature'den henüz olumlu yanıt gelmedi, o yuzden bu secenek simdilik çözüm değil.

Cok iyiyiz

2009-07-28T12:58:00.000-07:00

Merhaba :)
Ha simdi, ha birazdan derken meger nerdeyse 1 ay olmus girmeyeli buraya..
Son derece saglıklıyız sükürler olsun
Ama cılgın bir yogunluk içindeyim
Güya yazın işler sakinler, nerdeeeee
İşyerinden bir arkadaş başka yere geçince, onun çoğu müşterisi bana geçti...
Ki maalesef bunların çogu Bursa'da :(
Bu gorusmedigimiz sürede, bir İzmir(haftasonu Çeşme kacamagı), bir Bursa sıkıstı.
Ben de sıkıstım tabii...
Neyse ki ev-iş arası yakın, hafta sonları bile Doruk'un ogle uykusunda işe geliyorum toparlamak için.
Ama iş haricinde herşey yogun...
Çünkü bu yukarda görülen lokum çok keyifli bir şey oldu bu aralarrrrr :)

Sevgi Bocegi

2009-07-07T12:34:00.001-07:00

Bu yavru bu aralar tam sevgi bocegi oldu...
O krizler birden bitti,
Tatilden dondugumuzden beri nasıl keyifli, nasıl sevgi dolu gormeniz gerek
Durup durup, gelip sarılyor
Surekli gulen gozlerle bakıyor, otururken, konusurken, oynarken
Gecen haftaya kadar durup dururken vuran cocuk gitti...
Bu yavrunun hırcınlıgı meger beni özlemekten galiba
Anneye doyunca hırcınlığı da geçti...

3 geceliğine iş ve tatil nedeniyle İzmir'e gideceğim persembe sabahından
Ozlem olacak diye, bu aksam 'beraber yatalım mı annecigim' talebine
Dayanamadım, beraber yattık 10-15 dk.
Dönüyor sarılıyor, yine dönüyor, dibime sokuluyor...

Allah'ım, sen oğlumu hep koru, bana onun acısını yaşatma...

Doktor kontrolumuz

2009-07-03T03:42:00.000-07:00

Dun alerji doktorumuzla randevumuz vardi
Aslinda 27 aylikken gitmemiz gerekiyordu
Ama antibiyotik kullaninca diger doktorumuz biraz ertelememizi soylemisti.
3 ay onceki doktorumuz, o zamanki kontrolden 1 ay once yogurt ve peynire baslatmisti
Ancak Doruk yine kilo verince kesmistik.
Bu aradan gecen 4.5 ay surede kilo ve boy gayet iyi gidince, simdi bu ay tekrar keci peynirine baslama karari aldik.
Ve daha da guzeli haftada 2 dondurma yeme hakki kazandi oglum :)
1 ay sonra tekrar bakip karar verecegiz, hersey yolunda giderse yogurda bile baslayabiliriz belki...

Ne kadar uzun surdu, oysa doktor tolere eder diye heveslendirmisti, 1-2 seneye..
Neyse en buyuk sorunumuz bu olsun, onun disinda herseyi saglikli oglumun.
Boyu da uzamis, 93.5 cm'e gelmiş. Daha 1 m bile olmayan boyuyla gerci bana bacak bacak cevap yetistiriyor gerci :)

2009-07-01T03:01:00.000-07:00

Bu arada tatilimiz cok keyifli geçti, ilk gün Doruk'un eziyetleri had safhada olmasına ragmen sonrası çok iyiydi. En kısa sürede tatil yorumlarımı yazacağım. Ama cocuklu ailelere Club Med Palmiye Kemer'i tavsiye edebilirim :)

Hmmmm simdi anladım

2009-06-29T12:47:00.000-07:00

Bu aralar söylediklerin içinde en çok hoşuma giden;
'Hmmm simdi anladım'
Bir sey oluyor, sen anlattırıyorsun, sonra bilgiç bilgiç, elini ağzına götürüp diyorsun bu lafı.
İşte ben o anda eriyorum :)

Ayça'dan fotolarimiz geldi :))))

2009-06-29T12:28:00.000-07:00

Çok güzel değiller mi ama...

Kesinlikle herkese tavsiye ederim :)

Döndükkkkkk

2009-06-29T03:41:00.000-07:00

Doruk 28 aylik

2009-06-21T12:08:00.000-07:00

Sevin Ailesi

2009-06-18T22:48:00.000-07:00

Fotolar, elime tatil öncesi ulaşmad, ama Ayca'nin ici elvermemis, bize bir kolaj yollamış :)
Şahane değiller mi :)
Daha fazlası burada
Daha da fazlası tatil dönüşü :)

Temmuz kampanyası

2009-06-18T07:09:00.000-07:00

Şimdi ben yarın tatile çıkıyorum ya.
Hani bir hafta boyunca burası sessiz kalacak.
Ben de dedim ki belki sessiz kalmaz.

Ben bu ara sürekli kampanya yapıyorum diye söylenmeyin sakın :)
Benim amacım sadece bunlara vakit bulamayan arkadaşlara yol açmak :)

Şimdi aklımdaki ne biliyor musunuz,
İki hafta önce annemle-babam tatildeydi
Karadeniz tarafında, oralara hep gittiklerinde ugradıkları, cocuklarına yardımcı oldukları bir aile var.
Çok fakir bir köy burası.
Bir de bir sürü çocuk yapıyorlar, biliyorsunuz maalesef ülkemizin klasik sorunu
Annemlerin arabasında, Doruk'un minicik bir oyuncak arabası kalmış.
Annem arabadan inerken bunu görünce cebine koymuş, sonra onlarla otururken birden cebinden cıkarıp, evin küçük cocuguna vermiş.
Ve o cocugun saskınlıgını, sevincini anlatırken hem o hem ben agladık.

Ne yazık ki, dunyada bir suru cocuk, hic ellerine oyuncak almadan büyüyüp gidiyorlar.
Oysa benim oglum, evde 20 cocuga yetecek kadar oyuncaga burun kıvırıyor cogu zaman.
Annemle konustum, tatil donusu evde Doruk'un aslında yepyeni, ama aklına gelip de eline alıp oynamadıgı oyuncaklardan bir koli yapıp oraya gondermeyi planlıyorum.

Cogunuz bu oyuncaklar cevrenizdekilere veriyorsunuzdur zaten eminim,
Buyuk ihtimalle bu sefer pek bir sey gelmez
Ama yine de her taraf oyuncak doldu, bunları nereye kaldıracagımı bilemiyorum, diyenler varsa aranızda, yazın bana.
Donuste isterseniz size gonderilecek adresi veririm, isterseniz bana yollarsınız, hepsini tek bir kolide gonderirim.

Bu arada, kitap çağrımı duyup, kosturup gelen, Selda ögretmenin sınıfına kitap gonderen tüm arkadaşlara çok teşekkür ediyorum.

Sevgilerimle

Yayılmışım sahile...

2009-06-18T03:24:00.000-07:00

Cumartesi tatile gidiyorum, ayıptır söylemesi...
Ama dünden beri girdim bile tatil moduna...
Evvelki aksam Doruk'un kıyafetleri...
Dun aksam kendi kyafetlerimi yaptım...
Bugün sürekli liste yapıyorum, bir seyler unutulmasın diye...
Eksikler alınıyor surekli...
Havayolu arandı, sınır kac kilo bavullarda diye...
Kocam ve ben 1 bavul, Doruk 2 bavul, 1 el bagajı...
Bize 5'er Tshirt, birkac sort, Doruk'a 25 kısa kollu, 7 uzun kollu, 38 sort, 27 pantolon...
Bize bir deodorant, dis fırcası ve macunu...
Doruk'a bir ecza dolabına yetecek kadar, ne olur ne olmaz ilaçları...
Bir de her tatil dönüşünde hastalanan oğlum konusunda ailelerden gelen ısrar cabası
'Yavrum, Doruk'u bırakın, hem siz dogru duzgun tatil yaparsınız, hem de cocuk hastalanmaz' diyen bir anneye her gun dert anlatma süreci...

Ama her seye ragmen, tam tatil moduna girdim
Surekli yaz sarkıları calıyor
Bu sabah sıpıdık terliklerle geldim ise, yedekte ayakkabı aldım tabii ne olur ne olmaz, acil bir gorusme cıkar diye.
Cumartesi sabahı Kemer'deyim
Koca bir hafta Doruk'un pesinde kosturup, onun musade ettigi zamanlarda denizde yuzecegim.
Şu denizin güzelliğine bakar mısını ama, cennet gibi degil mi, sadece bize ozel bir koy :)
Hem de mavi bayraklıymış :)
Mest durumdayım.
Tatil dönüşü, Doruk'tan dolayı, 1 hafta daha tatile ihtiyacım olacak biliyorum, ama çıkmadık candan umut kesilmez :)

Fotolar geliyor :)

2009-06-16T23:19:00.000-07:00

Hafta sonu nihayet anneler gününde kendime hediye ettiğim fotograf çekimini gerçekleştirebildik :)
Oydu, buydu derken epey bir ertelenmişti.
Cumartesi günü, sevgili Ayça Edirne üzerinden bize ulaşabildi :) Kusura bakma Ayça, ben Bahcesehir'e gelişi biliyorsun diye çok detay vermemiştim tarif konusunda...

Neyse Doruk, ilk başlarda çok güzel anlaştığı Ayça ile, fotograf makinesini çıkardığı andan itibaren kaçma-kovalamaca şeklinde bir ilişkiye girdi :) Ayça sağolsun epey uğrastı, ve normalde 15 gunde hazırlayabileceği çekimleri, bana bugün kargoya veriyor.
Ve dün içinde çok güzel karelerin olduğunu da söyleyince derin bir 'OHHHHHH' çektim. Çünkü bizim beyfendi, yüzünü göstermemek için epey bir uğraştı :)

Şimdi heyecanla, tatilden önce fotolarimi almayı bekliyorum, tüm merak edenler için, içlerinden yükleyebildiğim kadarını yükleyeceğim.

Ayyyy ben bugün çok neşeliyim, mutluyum, hayırdır :)

Bu böyle

2009-06-16T23:07:00.000-07:00

o zor günler, solan güller eskidendi geçti
o zaman aşık olduğum rüzgarlar esti esti geçti

geriye sadece yarım yarım sevgiler
yüzüme inceden uzun uzun çizgiler
öznesi kalan süresi kısalan çizgiler
yalan dolan birkaç resim kaldı

aşk seni bulabilir de
uzakta durabilir de
samimi oluyor derken
mesafe koyabilir de
bu böyle
vurabilir de ilgisiz durabilir de
onu sana katıyor derken
tuzaklar kurabilir de
bu böyle

Masamdan görüntü...

2009-06-16T07:56:00.000-07:00

Dagınıklık saklanmıstır...

Haftasonu cok eglendik :)

2009-06-16T00:07:00.000-07:00

Bu hafta sonu Sinem & Mert'in davetlisiydik :) Sinem'in kayınpederinin Büyükçekmece'deki ciftlik evlerine gittik, anne-babalar mangal keyfi yaptı, yavrular da goreceginiz uzere havuz keyfi :)

Bulusma saati gecikince, Süha ve beni bir panik sardı. Doruk'un uyku saati geliyor ve yine kriz cıkacak diye. Ama neyse ki korkulan olmadı. Doruk cayır-cimen ve arkasından da suyu gorunce saat 16'ya kadar uyumamasına ragmen cok eglendi.

Tek sıkıntımız yemek yememesi oldu. Uykusunu uyuyamayınca yemeyi reddetti, ama zaten ben varken uykusunu alınca da reddettiginden bir sey degismedi aslında.

Naz ve Mert cok sık gorusmelerinden dolayı artık iyice birbirleriyle kaynasmıslardı, bizimkisi havuz haricinde cok fazla yanasmadı yanlarına gerçi :( Ama en azından havuzun icindeyken, birbirlerine zarar vermeden eglendiler :)

Sinem ve Elif, tekrar cok tesekkurler :)

Galiba krizsiz bir hafta sonu geçirdik :)

2009-06-15T12:33:00.000-07:00

Oglumu anneme bırakıp, iş için Kayseri'ye gidip geldikten sonra, galiba krizsiz bir hafta sonu geçirdik.

Gerçekten durup dururken bana vurmadı, ağlamadı hiç yere, hatta cok fazla olmamakla birlikte yemek bile yedi.

Ayrıntılar en kısa sürede, dolu dolu bir hafta sonu geçirdik yine :)

Oy masallah

2009-06-10T04:05:00.000-07:00

Bencilliğimin sınırları

2009-06-10T00:36:00.001-07:00

Zaten calısan anneyim
Zaten oglumu gunde 2 bilemedin simdi gunler uzadı 3 saat gorebiliyorum.
O da haftanın 5 aksami garanti degil, mutlaka ya bir toplantı, ya bir iş yemeği
Ya da 1-2 günlük şehir dışı seyahat
Misal yarın Kayseri'ye uçuyorum, cuma dönecegim.
Haftasonları bizim desem de bazen 2 tam günü de garanti edemiyorum.
Ama artık dayanamadım ve dün yaptım uçak rezervasyonunu
Temmuz'da cuma uçup pazar döneceğim
Süha'da geliyor
Doruk ananesinde kalacak.
Biz de karı-koca kaçacağız Alaçatı'ya
Hala içim huzursuz
Ama çok ihtiyacım var
Bencilliğim sınırları genişletti artık
Oğlumla geçirdiğim , geçireceğim zamanlardan çalmaya kadar uzandı.

Ama Doruk'cum, gercekten cok ihtiyacım var
Haziran son haftasında sana çok güzel bir tatil yaşatacağım.
Hatta simdiden seni cocuk klubune bile kaydettirdim, gecen sene yasadıgımız sıkıntıları yasamaman için
Sen büyük ihtimalle sadece 1 gun o da yarım saat gireceksin biliyorum

Lutfen büyüdüğünde kınama beni
Zaten kısıtlı zamanlarda gördüğüm annem, bir de beni kendini eğlendirmek için de bırakmış diye düşünme
Çünkü artık tahammül sınırlarım iyice daraldı
Bilmiyorum, dürüst olayım, bu tatilden sonra bu sınırlar genişleyecek mi
Tek bildiğim o tatile gitmeyi çok istediğim

Arıza ustune arıza

2009-06-08T12:24:00.000-07:00

Hafta sonu sevgili oglum Doruk canıma okudu. Bu Trouble 2 olayi ciddi bunaltiyor artik :(
Cumartesi gunu calisinca gunduz babasiyla Mini Fest'e gitti. Her sey yolundaymis, aksam golete indik, biraz yemek yesin diye Bella Vista'da pizza yedik, nispeten iyiydi.
Pazar gunu ise bir kabus oldu. Ozlem onlara davet etmisti, bahcede cocuklar oynayacak, biz de keyifle sohbet edip, kahvalti edecektik ?!?!?

Bir aksam onceden sinyali verdi gerci bizimki, farketmeliydim, o anda Ataberk'le arasinda olacaklari :) Aksamdan 'yarin Azra ve Ataberk'e gidecegiz' dedigimde ilk soyledigi 'ama motora ben binecegim' oldu. Ozlem'lerden adımımızı attıgımız anda basladi bizimki, Ataberk neye elini uzatsa, bizimki, elinden almaya calisti. Sabah cok gec uyanmisti, bu yuzden oturabiliriz diye dusunmustum, ama bizimkinin icindeki saat 13 itibariyle onu tam bir canavara dondurdu. En son noktada Ataberk'in oynadigi, Azra'nin pusetine 'Bu benim' diye atlayan Doruk, oyuncak puseti de kirdi :( . Suha, Doruk'u kaptıgı gibi fırladı, dogru duzgun vedalasamadik bile :(

Ozlem'cim cok ozur diliyorum, bu cocuk ne oldu, boyle oldu ben de anlamadim, icine seytan mi girdi nedir ?!?!?

Gececek herhalde, ama ne zaman. Donus yolunda birazcik uyudu, ama ardindan uyandi ve yine canavarliga devam. Bezini cikartti ve kesinlikle baglatmadi en sonunda tatil icin aldigim Huggies bezi, uzerindeki Nemo hurmetine takmayi kabul etti, ve arkasindan deniz diye tutturunca, mecbur havuza indik. Orada 2-3-5-10 esliginde kendini havuza atip durduktan sonra sakinlesti nihayet. Tabi bu arada saat 16 ve Doruk daha bir sey yememisti, neyse havuz basinda biraz kofte yedi, neyseki inerken yanima almisim.

Bir hafta sonu daha boyle gecti, hafta sonlarindan korkar oldum artik :)

2009-06-05T03:51:00.000-07:00

Bir de birileri eline seker tutusturdugunda da boyle yiyor...

Bu aralar

2009-06-05T03:43:00.000-07:00

Son gunlerde kendime daldım oglumdan hic haber vermedigimi fark ettim.
Doruk nihayet toparlanıyor.
İltihap azalmakla birlikte henuz bitmemis, antibiyotige cumartesiye kadar devam.
Neyse ki cigerler temizlenmis.
İstahı gelip-gidiyor, sadece hamur işi yemek istiyor
Ver kuru ekmek, pasta, pizza yesin bütün gün.
Artık iyice abi oldu, sohbetler keyifle devam
Yapboz merakı had safhada.
Deniz özlemi başladı, sürekli kendini bir yerlere atıyor 'Cup' diyerek, sonra da yüzüyor :)

I have a dream

2009-06-03T03:56:00.000-07:00

Depresifim diye dolanıyorum ya ne zamandır
Ne yapmak istediğimi de bulamıyorum diyorum
Aslında ne istedigimi biliyorum
Ama gücümün buna yetmeyeceğini bildiğimden belki de içim bu kadar şişiyor

Tüm istediğim hiç para derdim olmasın.
Bir kübüm olsun, içine elimi her attğımda sadece ihtiyacım olanı cıkarabileceğim.
Yanıma oğlumu ve sevdiklerimi alayım ve tüm dünyayı gezeyim istiyorum.
Önce kendi ülkemden başlayayım
Kapı kapı dolaşayım, bütün küçük çocuklarla konuşabileyim istiyorum.
Hepsine sorabileyim 'sen etrafında sevgiyi hissedebiliyor musun' diye.
Gözlerinde o ışığı göremediğim tüm çocukları toplayayım istiyorum sonra.
O çocuklar güzel, sevgi dolu, mutlu bir ortamda yaşarlarsa ilerde sürekli haberlerde okuduğumuz konulardaki kişiler olmayacak çünkü.
Bunun o çocugun ailesinin maddi durumuyla alakası yok.
Elimde bir hak olmalı, o çocukta o ailenin hakkı olmadıgını mı düşünüyorum, tamam o zaman, o çocuk benim o köyümde yaşayacak.
Bunun karşısında kimse duramamalı, benden başka kimsenin söz hakkı olmamalı.

Çok mu despotça geliyor size?
Biraz düşünseniz inanın despotça değil.

Çocuklar sevgisiz büyütülüyor. Bunda anne babaların, yaşam derdine düşmelerinden daha da büyük suç, bu insanların annelik-babalıktan nasiplerini almamış olmaları.
Yoksa sevgiyi hissederek büyüyen hangi insan evladı, bir başkasının (insan-hayvan-bitki fark etmez) canını almaya, bir başkasının canını yakmaya hak görebilir ki kendinde.

Siz sevgiyle büyütülenler, hiç bir başkasını öldürmeyi düşündünüz mü. Hiç yoldaki bir kedinin gözünü oymayı düşündünüz mü, hiç yanından geçerken bir ağacın dalını kırdınız mı sırf zevk için?
Buna cevabınızı söylemenize dahi gerek yok. Zaten tüm bu haberlerden bu derece dehset duyuyor olmamız bunların bizim aklımıza hiç gelemeyeceğinden, başkalarınn nasıl bunları yapabildiğine hayretimizden kaynaklanıyor.

Ama şimdilik bu kübü çok yakın bir zamanda bulamayacağım için, daha yapılabilir bir şeyler bulacağım en kısa sürede. Şu anda 24 saat bana yetmese bile, oğlumdan başka çocuklarla ilgilenmek için yaratacağım o zamanı...

Anne ya da Değil? Annelik Etme Meselesi Üzerine

2009-06-01T12:46:00.000-07:00

Kaç gündür iyi değilim. Doruk'un yine bronsit olması, tam da o dönemde benim yurtdışından gelen misafirlerle ilgilendiğimden oğlumla ilgilenemem dolayısıyla annemin devreye girmesi. Bir yandan oğluma kendimin bakmak istemesi, diğer taraftan işyerinde 'Çocuklu Kadın işte' lafını yememek için parçalanmam.
Bunaldım iyice. Hem çocuğumu mutlu etmek, hem de işimde eskiden olabildiğim gibi olabilmek istiyorum. Ama olmuyor, ikisi de olmuyor. Ne oğlumla layıkıyla ilgileniyorum, ne de işyerimde olması gerektiği gibi değilim.
Sonra kenara attığım bu yazıyı gördüm bu gece, nedense okumadan kenara ayırmışım, çok uzun diye...

'Bu yazıyı yazmaya başlamadan hemen önce ne yazacağımı kafamda evirip çevirirken bir kadın olarak hayatımdaki en kurucu deneyimin ne olduğunu düşünürken buldum kendimi. Aklıma ilkokula başladığım günler geldi, annemim çekip çevirdiği güvenli evimizden çıkıp her gün okula gitmek bana ancak yedi yaşında nasip olmuştu, benden bir yaş küçük kardeşimle birlikte.

Dönemin -yani yetmişli yılların- genel pratiği buydu galiba. Anneler çalışmıyordu ve yuvalar bugün olduğu kadar yaygın değildi. Ben de tıpkı diğer arkadaşlarım gibi ancak yedi yaşıma geldiğimde kara önlüğümü giyip, üç kişinin paylaştığı bir tahta sırada kırk beş dakika boyunca kalkmadan oturmaya günlerce ve hatta aylarca ağlayarak alışmıştım... Bu deneyimin hayatımı değiştirdiğini hatırlıyorum. Ama belki benden çok annemin hayatını değiştirmişti, yedi yıllık bir eve kapanma döneminden sonra ilk kez gün içinde kendisine ayıracak vakti olmuştu.

Okuldan sonra hayatımı kuran, baştan aşağı değiştiren, kim olduğuma dair bana yepyeni sorular sorduran başka bir deneyim de hatırlamıyorum. Ondan sonra yaşadığım her şey, hani çok bilinçli tercihimle olmasa da, ne olduğumun bir uzantısıydı sanki. Hayatta başıma ne geleceğini bilmeden istediğim tek şey annelik oldu, çünkü başıma ne geleceğini biliyor-muşum gibi geliyordu bana. Belki de yıllar boyu oynadığım evcilik oyunları -ki ona aldığım tüm arabalara rağmen kızımın da en sevdiği oyun annecilik- ya da otuzlarında tavana vuran annelik hormonları beni buna hazırlamıştı. Nedeni ne olursa olsun annelik başıma geldi. Anne olmak bütün hayatımı alt üst etti, baştan aşağı yeniledi. Yalnızca gündelik pratiklerimi, nereye gittiğimi, kimi gördüğümü, ne okuduğumu, ne yiyip ne içtiğimi değil, aynı zamanda bir kadın olarak da beni. Herhalde bir kadın olarak doğmamdan sonra, bir kadın olarak doğurmam toplumsal cinsiyet temeli üzerinden baktığımda hayatımın en kurucu iki deneyimiydi. (2)

Kamusal annelik
İster evde çalışan bir kadın olsun isterse bir şirketin genel müdürü, herhalde hiç bir kadın anne olmadan önce anne olmakla başlarına tam olarak neyin geleceğini bilmiyordur.

Tabii insan anne-çocuk denkleminin çocuk tarafında olunca bunun ne büyük bir iş olduğunu anlamıyor ve hatta belki de annesinin kendisi için yaptıklarını küçümsüyor, yapılabilir zannediyor. Sanki bir el şıkırtısıyla anne-çocuk denkleminin öbür tarafına geçiverecekmişsiniz ve zaten sizin olan, sizden bir parça olan çocuğunuzu büyütüverecekmişsiniz gibi geliyor size.

Ancak anne olduktan sonra fark ettim ki bu kimlik gerçekten bir kadın, ben de feminist bir kadın olarak o güne kadar baş etmek zorunda kaldığım her şeyden çok daha zor. Temelde dört duvar arasında geçen ve hiç bitmeyen, ne gecesi ne gündüzü olan, tam zamanlı bir işi hiç söylenmeden ve hatta bu durumdan çok hoşnutmuşsunuz gibi yapmanız gerekiyor... Üstelik bu yalnızca sizinle çocuğunuz arasında bir ilişki olarak da kalmıyor, sizinle bütün toplum arasındaki bir ilişkiye adım atıyorsunuz. Hamile olan ya da yeni çocuğu olmuş olan pek çok kişinin şikâyet ettiğini duymuşsunuzdur, ya da bizzat kendiniz bundan şikâyet etmişsinizdir. Hamile kaldığınız andan itibaren sanki o beden size ait değil, sokaktan geçen tanımadığınız yaşlı teyze karnınıza dokunuyor, bir diğeri size nasıl yürümeniz gerektiğine dair öğütler veriyor, ne yiyip ne içtiğiniz toplumsal bir mesele haline geliyor. Örneğin hamileyken sigara içiyorsanız daha bebek doğmadan kötü bir anne olacağınıza bütün bir toplum karar veriyor.

Bebek doğduktan sonra siz ve toplum arasındaki ilişki değişmiyor. Bebeğinizi ezkaza soğuk havada dışarı çıkaracak olursanız sokaktan geçen herkes size çocuğu üşütmemeniz gerektiğini hatırlatıyor. Çocuk büyüdükçe ağzındaki emzik bütün bir toplumun sorunu olmaya başlıyor. Çocuğunuz tıpkı her çocuk gibi hastalanırsa, anneniz iyi giydirmiyorsun bu çocuğu diyor.

Çocuğunuz sağa sola vurmaya başlarsa iyi terbiye verememiş oluyorsunuz. Sizden ayrılmakta güçlük çekerse pedagoglar imdadınıza yetişiyor ve sizin 'güvenli bağlanma' gerçekleştiremediğinizi söylüyor.

Çalışırsanız çocuğunuzu bıraktığınız için suçluluk diyorsunuz, çalışmazsanız kendi halinize üzülüp duruyorsunuz. Sanki herkes ama herkes bu büyük görevde sizi takip ediyor. Tıp, psikoloji, anne-çocuk dergileri, televizyon programları, çocuk büyütme kitapları, anneanneler, babaanneler, babalar, arkadaşlar ve sokaktaki yabancılar. Ve siz bir anne olarak hep yapamadığınız ya da bir şeyleri eksik yaptığınız duygusu ile boğuşup duruyorsunuz. (3)

Suçluluk duygusu ötekilerin bakışları altında anneliğin vazgeçilmezi haline geliyor ve hayatınız boyunca bir daha yakanızı bırakmıyor.

Annelik zorlukları
Annelik yapmaya eşlik eden suçluluk duygusuna anneliğin getirdiği kısıtlamalar ekleniyor öte yandan. Çocuğunuzu emziriyorsamz, emzirdiğiniz süre boyunca -ki bu süreyi doktorlar hayatın ilk iki yılma kadar uzattılar doksanlı yıllarda- uykusuz kalmayı göze alıyorsunuz. Bebeğiniz doğduktan sonra kariyerinize ara vermek zorunda kalıyorsunuz.

Kariyerinize ara verirken sosyal hayatınıza da ara veriyorsunuz. Kuşkusuz kimi kadınlar kariyerlerine sonrasında başarılı' sayılabilecek dönüşler yapabiliyorlar ama bu dönüşü yapabilmenin yolu da başkalarının emeğini kiralamaktan (eğer aile bunu ödeyebilecek kadar yüksek finansal gelire sahipse) ya da büyük anne emeğini bir kez daha sömürmekten geçiyor. Dolayısıyla kimi kadınların kariyer sahibi olması, kimilerinin hayat boyu bakım görevine sıkışıp kalmasına neden oluyor. Yetmişli yıllarda çocuklarını okula gönderip rahatlayan ve yavaş yavaş kendi ayakları üstünde durmaya başlayan anneniz yeniden dört duvar arasına geri gönderiliyor. Ya da kendi üç yaşındaki çocuğunu Özbekistan'da bırakıp gelmiş bir kadın sizin kariyeriniz uğruna kendi hayatından, kariyerinden ve geleceğinden oluyor. (4)

Yani aslında altmışlı yularda ortaya çıkan İkinci Dalga kadın hareketinin anneliği özgürlük ve kendini gerçekleştirmenin önünde bir engel olarak görmesi hiç de boşuna değil. Örneğin Shulamith Firestone "eğer kadınlar annelik konusundaki sosyal ve psikolojik baskıya direnirlerse erkeklerin sahip olduğu kimi özgürlük ve kazanımlara sahip olabilirler" diyordu.(5)

Yetmişli yıllardaki kadın hareketinin ve ondan etkilenen sonraki dönemlerin kadın hareketlerinin içine de annelik, özde baskıcı bir kurum olarak olmasa da, hep kadınların bir şeyleri yapmasının (siyasete ya da çalışma hayatına katılımının) önündeki bir engel olarak giriyordu. Sanki kadınların gerçekten istediği çalışmak ya da siyaset yapmakmış gibi. Oysa kadınlar bütün zorluklarına ve bedellerine rağmen anne olmayı istemeye ve annelik adına vazgeçmeye -siyasetten ve çalışmaktan-devam ettiler. Ve hatta doksanlı ve iki binli yıllarda annelik ve kadınlar üzerine yazmaya başlayanlar sıklıkla kadınların anneliği diğer her şeyin üstünde tuttuğunu ve bu bedellere rağmen anne olmayı seçtiğini gösterdiler. Bu sürece eşlik eden feminist yazında anneliğin zenginleştirici bir deneyim olarak da yaşanabileceğini vurguladı.(6)

Çünkü aslında bir ilişki olarak annelik bütün zorluklarına rağmen bir kadının yaşayabileceği en bütünleştirici ve zenginleştirici deneyimlerden biri (olabilir). Galiba bu ikilemi bugüne kadar en güzel dile getirenlerden biri de Adrienne Rich.(7)

Adrienne Rich ve annelik üzerine
Adrienne Rich 1976 yılında yayınlanan ve yayınladığı günden bugüne İngilizce okuyan dünyada baskısı hiç tükenmeyen Of Woman Born adlı kitabında kendi annelik deneyimlerini, annelik tarihini ve feminist teoriyi biraraya getirir.(8)

Bu kitap üzerine sonradan çokça şey yazılacak, dönemin feminist yazınına yönelik örneğin özcülük gibi eleştirilerle sıkça karşılaşacaktır. Ama her şeye rağmen Adrienne Rich, anneliği hapsedici bir deneyim olarak kurgulayan dönemin feminist yazını içinde bir anne ve bir feminist olarak annelik etmenin önemli ve zenginleştirici bir deneyim kaynağı da olabileceğini en güçlü dile getirenlerden biri olur. Rich'e bu kitabı yazdıran, bir şair olarak arka arkaya üç çocuk doğurması ve yaşadığı annelik deneyimine dışardan bakmak istemesidir. Kendi annelik deneyimi de ilgili olarak şöyle yazar:

1950'lerin ilk yıllarında evlendim ve bir çocuğum oldu. Eğer arada şüpheler olduysa, ya da depresyon veya aktif mutsuzluk, bunlar sadece benim müteşekkir olmamam, belki de bir canavar olmam anlamına geliyordu.

Üçüncü çocuğum doğduğunda, bana ne olduğunu anlamak için kendimi ya başarısız bir kadın ya başarısız bir şair ya da bunların ikisinin bir sentezi olarak görmeye başlamam gerektiğini düşünmeye başlamıştım. Beni en çok korkutan şey ise geriye çekilme duygusu idi, kader denilen o akıntıda sürüklenip gitmekti. Öyle ki kim olduğumla olan ilişkimi kaybediyordum, bir zamanlar bir şehrin etrafında yürürken ya da bir öğrenci odasında yazarken neredeyse ekstazik düzeyde bir enerji ve istek duymuş olan o kızla bağımı. 9

Adrienne Rich kendi yaşadığı deneyime bir anlam verirken anneliğin iki farklı anlam ve görünümünü birbirinden ayırır. Bunlardan ilki bir kurum olarak anneliktir ve çocuk bakımım temel olarak annenin görevi haline getirerek kadınları sistematik bir eşitsizliğin içine hapseder, ikincisi de bir deneyim olarak anneliktir ve bu deneyim bir kurumdan daha çok bir annenin çocuklarıyla olan potansiyel ilişkisine işaret eder. Annelik özsel olarak baskıcı değildir, ama annelik deneyiminin özgürleştirici yanının annelik kurumunun hapsedici yanı tarafından sınırlandırılması anneliği baskıcı ve eşitsizlik üreten bir deneyim haline getirir.

Rich'e göre bir kurum olarak anneliğin iki temel özelliği, anneliği kadınlar için baskıcı bir pratik haline getirir. Bunlardan ilki anneliğin kadınlara içkin olduğu ve her kadının doğal olarak anne olarak doğduğu iddiasıdır. Bu iddia aynı zamanda çocuk büyütmeyi biyolojik annenin en temel sorumluluğu olarak görür ve annelerin çocuklarına karşı duyabilecekleri tek duygunun sevgi olduğunu varsayar. Bu ilk özellik -yani doğal ve yoğun annelik hali-kadının kendi benliğinin yok olması anlamına gelir.

Bir kurum olarak anneliğin baskıcı yanının devamını sağlayan ikinci özellik ise annelik işinin tamamen annelere devredilmesi, ama bu devir esnasında annelere annelik yaptıkları koşulların ne olduğuna dair hiçbir sorumluluk verilmemesidir. Adrienne Rich buna iktidarsız sorumlu-luk adını verir. Annelere nasıl annelik yapacaklarını uzmanlar, yakınlar, komşular anlatır. Anneler kural koymaz, konulmuş kuralları uygular. Çocuk yetiştirme kitapları, doktorun tavsiyeleri, babaların kuralları arasında anneler çocuklarını egemen kültürün beklentilerine göre yetiştirirler. Bu ötekilerin bakışları altında anneler "otoriteyi diğerlerine terk ederler ve kendi değerlerine olan inançlarını kaybederler."

Bu iktidarsız sorumluluk kadınların kendi annelik deneyimlerini belirleme otoritesinden yoksun bırakır. Rich kendini bir anne olarak özgür hissettiği yegâne zamanlardan birini kitapta şöyle tasvir eder:

Bir yaz hatırlıyorum, Vermont'ta bir arkadaşımın evinde yaşadığımı. Kocam birkaç haftalığına yurtdışında çalışıyordu ve üç oğlum -dokuz, yedi ve beş yaşlarında- ve ben bütün o zamanı baş başa geçirdik. Evde yetişkin bir erkek olmadan, öğlen uykuları, yemekler ve erken gece uykuları için belirlenmiş saatler olmadan... Birlikte tadı ve günahkâr bir ritmin içine düştük. Gece olduğunda hepsi söylenmeden uykuya dalıyorlardı ve ben tıpkı öğrencilik günlerimdeki gibi okuyup yazarak sabahlıyordum. Şöyle düşündüğümü hatırlıyorum: Çocuksuz hayat böyle olmalı okul saatleri, sabit rutinler, öğle uykuları, aynı anda hem anne ve eş olmaya çalışmadan yaşamak bu olmalı. Bir gece geç saatte sinemadan dönerken. .. kendimi çok uyanık, çok iyi hissettiğimi hatırlıyorum, birlikte bütün yatak saati kurallarını, gece kurallarını, ve kendi evimizde yapmazsam 'kötü bir anne' olacağımı düşündüğüm tüm kuralları yıkmıştık. Çocuklarım ve ben birlikte annelik kurumunun kaçakları haline gelmiştik.

Standart annelik
Rich'in kendini özgür hissettiği durum aslında uzmanların ve ötekilerin bakışlarından ve o bakışların yarattığı 'ideal anne' baskısından kurtulduğu andır. Çünkü aslında egemen annelik söylemi kurallar ve standartlarla dolu ulaşılması mümkün olmayan bir ideal ortaya koyar ve bu ideal anneleri genellikle yetersiz ve suçlu hissettirir. Üstelik ideal annelik söylemine seçimleri ya da şartları nedeniyle uymayan ya da uyamayan anneler uygunsuz görülür ve kendilerini ve anneliklerini sürekli bir gözetleme altında bulurlar. Onların annelik edişi herkesin meselesi haline gelir. Dışarıdaki bu gözün baskısı ise anneleri bu ideali takip etmek zorunda bırakır.

Shari L. Thurer'a göre yirminci yüzyılda anneliğin büyüsünü kaybetmesinin nedeni tam da bu ideal standart annelik modellerinin yükselişidir. Yirminci yüzyıl ile birlikte annelerin annelik etmekten sorumlu olduğu iddiası genel kabul görmeye devam eder ama buna annelerin toplumun ve çocukların gelişimi için tek başına bırakılmaması düşüncesi eşlik eder. Annelik etmek anne ile çocuk arasındaki ilişkisel bir durum olmaktan çıkarak bir 'uzmanlık' alanı haline gelir. Endüstriyel üretim modelleri çocuk gelişimine uygulanmaya başlar. Anneler çocukların alnını öperek ateşlerini ölçmek yerine termometre kullanmaya, yeme-içme saatlerini listelerle düzenlemeye, uygun aylarda uygun yiyecekleri bebeklerin diyetine sokmaya, tuvalet alışkanlıklarını belirli şekiller ve aylarda kazandırmaya, çocukların yalnız uyumasını teşvik etmek için önerilen standart yöntemleri uygulamaya ve bütün bunların hepsini eksiksiz öğrenmek için çocuk eğitimi konusunda okumaya, eğitim ve seminerlere katılmaya başlarlar. Hemen bütün anneler vitaminler, proteinler, bakteriler hususunda kendi çaplarında bir uzmana dönüşürler.

Emzirme belirli teknikleri olan bir aktiviteye, bebeğin gazını çıkarmak ince bir sanata, bebeğe temiz hava aldırmak karmaşık bir egzersize dönüşür. Annenin görevi bu bilgilere sahip olmak, çocuğun ihtiyaçlarını çocuk daha leb demeden hissetmek, sevmek, doyurmak ve bütün bunları yaparken de keyif almaktır.

Burada hemen şunu vurgulamakta yarar var, çocuk gelişiminin standartları arasında yirminci yüzyıl boyunca bir süreklilik yoktur. Örneğin 1950-1960'lı yıllarda egemen çocuk büyütme söylemi disiplin iken bu 1970'ü yıllarda yerini empatiye bırakır. Anneler sıklıkla birinci çocuklarını büyütürken tavsiye edilenlerle üçüncü çocuklarını büyütürken tavsiye edilenlerin ne kadar değiştiğini ve neye inanacaklarını bilmediklerini ifade ederler. Aynı durum kuşaklar arası bilgi aktarımında da söz konusu olur. Örneğin bir önceki kuşaktaki anneler mamanın anne sütünden daha iyi bir beslenme aracı olduğuna dair uzman tavsiyeleriyle çocuklarını büyütmüşken, bir sonraki kuşakta bu tavsiye yerini başka bir güçlü tavsiyeye bırakır. Uzmanlar bu sefer annelere emzirmenin hayati önemde olduğuna, hiçbir mama tarafından ikame edilemeyeceğine, çocukların bağışıklık sistemine ve anne ile olan ilişkilerine vazgeçilemez bir katkı yaptığını söylerler. Dolayısıyla yeni anne olmuş kızını elinde süt pompası sürekli süt sağarken ya da sütünü artırmaya çalışırken gören anne için bu durum anlaşılmaz hale gelecektir. Annesinin emzirme ile çabasını anlamayan yeni anne olmuş kız için ise annenin çocuk yetiştirme bilgisi bir 'spekülasyondan' ibaret olur.

Sonuçta bu modeller annelere kendi annelerinin desteğinden bile yoksunlaştırılmış iktidarsız bir sorumluk verir ve annenin kendine olan güvenini sarsar. Çocukla olan ilişki artık anne ile çocuk arasında özel, karşılıklı belirlenen, her biri kendine özgü dinamiklere sahip olan bir formdan çıkarak her anne ve her çocuğun benzer süreçlerden geçtiği bir standartlığa kavuşur. Diğer bir deyişle her biri son derece basit olan temel günlük aktiviteler karmaşık bir standardizasyona tabii tutulur. Aslında bu tam da Rich'in sözünü ettiği anlamda annelik kurumunun annelik etme deneyiminin önünü kesmesidir. Çünkü iktidarsız bir sorumluluğa sahip olan bu anneler kural koymazlar, konulmuş kuralları uygulayıcısı haline gelirler.

Yeni annecilik: İki binli yıllarda annelik ve Rich'in mirası
Rich'in bahsettiği standartlar ve uzman tavsiyeleriyle şekillenen annelik kurumu bugün her zamankinden daha canlı. İnternet her tür uzman bilgisine annelerin kolay ulaşımını mümkün kddı. Çocuğunuza tuvalet eğitimi vermek istiyorsanız, bütün bilgiler bir tıkla önünüzde. Televizyonlarda onlarca anne-çocuk programında nasıl annelik edeceğimizi anlatıyor uzmanlar. Anne-çocuk dergileri anne-çocuk ilişkisinin her saniyesine dair bilgilerle dolu. Üstelik bu bilgiler bir önceki on yıla kıyasla küresel olarak daha standartlaşmış durumda. Örneğin Nijerya'dan Amerika'ya bütün anneler çocuklarını Arlene Eisenberg'in "Bebeğinizi Beklerken Sizi Neler Bekler" kitabıyla büyütüyor. Sonra kitap devam ediyor "Çocuğunuzun ilk Yılında Sizi Neler Bekler". Serinin ilk kitabı 1980'de basıldıktan sonra sadece on yılda ve sadece Amerika'da 9 milyon kopya satmış. Bugün hangi orta sınıf yeni annenin evine giderseniz kitap sehpanın üstünde.

Yeterince iyi anne olmak için her zamankinden çok şey yapmak gerekiyor. Bir anne olarak çocuğunuzla yalnız kaliteli ama çok da zaman geçirmeniz, onun her şeyi ile birebir ilgilenmeniz bekleniyor sizden. Ama aynı zamanda işinizde de başarılı olmalı ve kariyerinizin ucunu bırakmamalısınız. Hayır, bu da yetmiyor sizden sanki hiç anne olmamış gibi görünmeniz, hamileyken aldığınız kiloları hemencecik vermeniz bekleniyor. Hayır, bu da yetmiyor kadınların kocaları ile olan ilişkilerine zaman ayırmaları, sıklıkla baş başa zaman geçirmeleri gerekiyor. Bütün bunların arasında kalan kadınlar elbette bunların tamamını yapamıyor ama yapamama durumuna eşlik eden duygu ise her daim suçluluk.

Örneğin neden ben şu an saat yediye gelirken evde olup üç yaşındaki kızımı yatağına yatırmam gerekirken oturmuş bu yazıyı yazıyorum. Acaba iyi bir anne miyim? Ya da bu yazıyı boş verip, eve kızıma gitsem ve son gün olan yarına yetiştirmesem acaba iş hayatımda başarısız olmuş olur muyum? Hangisini seçmeliyim? Seçimimi yapmış bu yazıyı yazarken bile suçluluk yakamı bırakmıyor, evde babası ile oynayan kızımı on kere arıyorum. Once eve gelmeyeceğim diyorum, sonra arayıp, gelip seni ben uyutacağım diyorum. Suçluluk ve yorgunluk peşimi bırakmıyor.

Susan Douglas ve Meredith Michaels iki binli yılları karakteriz eden bu yeni standart üstü annelik formuna 'yeni annecilik' (new momism) diyorlar.

Onlara göre yeni annecilik yeterince iyi annelik {good enough mothering) annelik için 15 gereken minimum teknik standartları ve zamanı ulaşılamayacak boyutlarda artırmış durumda. Yeni annecilik kuşağında fena olmayan bir anne sayılabilmek için bile, bir kadın bütün fiziksel, duygusal ve entelektüel varlığını haftanın yedi günü ve günün yirmi dört saatini çocuklarına adamalı ve onun her anından zevk almalı.

Douglas ve Micheals'a göre yeni annecilik hem dışarıda çalışan kadınlara hem de evde çalışan kadınlara benzer bir baskı uyguluyor. Medya ve uzmanlar tarafından sürekli pompalanan bir suçluluk ile yaşayan çalışan anneler 'süper anne' olabileceklerini her an ispatlamak zorunda kalıyorlar. Çalışıyorsanız eve gelir gelmez, üstünüzü değiştirmeden oyun oynamaya başlamalısınız. Mümkün olan her boş vaktinizi çocuğunuzla önceden planlanmış aktiviteler yaparak geçirmelisiniz.

Çalışmıyorsanız durum daha da kötü, çocuğunuzla herhangi bir zaman değil kaliteli zaman geçirmeli, evinizi bir tür anaokuluna çevirmelisiniz. Anne banyodan sonra bebeğine masaj yaparken, bir yandan da ona en öğretici kitapları seçiyor, organik pazardan alışveriş yapıyor.

Yeni anneciliğin bir başka önemli bileşeniyse abartılmış bir güvenlik paranoyası. Bu paranoyada anneler çocuklarını sağlığı ve güvenliğinden birinci derece sorumlu hale gelirken güvenlikli ve sağlıklı olmanın tanımı da genişliyor. Tehlike her yerden gelebilir, cam dolaplardan, merdivenlerden, çekmecelerden, sokakta oynamaktan, bakıcılardan, ev tozlarından, iyi yıkanmayan çarşaflardan, fazla çikolata yemekten. Buna engel olmak için ise annelerin birer diplomasız doktor ve sertifikasız güvenlik uzmanı olması bekleniyor. Yeni annecilik miti anne-çocuk dergileri, ebeveynlik kitaplarının yanı sıra kocasını el üstünde tutan ve onunla çok sık vakit geçiren, mutfaktan çıkmadan çocuğuna yemek yapan, onunla evde olduğu her an kaliteli' zaman geçiren, son derece zayıf bir bedenle anneliğin izlerini hiç taşımayan ve bütün bunların yanı sıra televizyon programları ile kariyerine başarılı bir şekilde devam eden her şeyi başarmış muhteşem anne Ebru Şallı gibi doğaüstü figürlerle destekleniyor. Anneler ona bakıp bu yeni anneliğin yapılabileceğini zannediyorlar, kamusal alanda gördüğümüz bu resimde nelerin dışarıda tutulduğunu hiç bilmeden, ya da bu resim için satın alınan başka kadınların emeklerinin değerine dair hiç konuşmadan, sanki bu yokmuş gibi davranarak.

Bütün bunların sonucu günümüzde annelerin tarihte eşi benzerine rastlanmayan bir suçluluk ve endişe taşıması. Bu suçluluğun en önemli yansımalarından biriyse hiç kuşkusuz tüketim alanında.

Orta-üst sınıf anneler ebeveynlik endişelerini ve zaten hiç ulaşamayacakları bu ideale ulaşamadıkları için yaşadıkları endişeyi tüketim yoluyla hafifletmeye çalışıyorlar. Çalışan annelerin bütün gün çocuklarından uzak kaldıktan sonra haftanın iki-üç günü eve elleri kolları dolu olarak gelmeleri hiç de az rastlanan bir durum değil artık. Pek çok arkadaşım çalışmaya dair suçluluklarını ancak böyle dindirebildiklerini söylüyordu. Üstelik aynı standardizasyon rekabetçi bir tüketim hissini de körüklüyor. Örneğin bebekliğin suya alışmada kritik bir dönem olduğunu, sonrasında çocukların suya karşı bir korku geliştirebileceklerini duyduktan sonra, yüzme derslerine yazılmamak için oldukça dirayetli olmak gerekiyor. Ya da bebeklik döneminin müzik kulağının gelişiminde önemini okuduktan sonra müzik derslerine katılmamak için. Bir çocuğun ilerde hem piyanist, hem yüzücü, hem balerin olamayacağı düşünüldüğünde bu ürünlerin ve derslerin temel işlevi çocuktan ziyade aslında anne ve babaların birer anne ve baba olarak kendilerine güvenini arttırmak.

Bitirirken
Kendi çocuklarını 1950 ve erken 1960'larda yetiştirmiş olan Adrienne Rich kendini her daim içinde bulduğu suçluluk duygusunu şöyle ifade eder: "Annelik kurumunun görünmeyen şiddeti...suçluluk, insan hayatına dair iktidarsız bir sorumluluk, yargılamalar ve kınamalar, kendi gücünden ve yapabileceklerinden korkma, suçluluk, suçluluk... "

Rich annelerin bu ruh halinden kurtulması için bir kurum olarak anneliğin yarattığı baskıya karşı, bir deneyim olarak anneliği önerir. Ama önemli olan elbette bir deneyim olarak anneliği, kurum olan anneliğin saltanatından kurtarmaktır. Annelik deneyimi annelik kurumundan bağımsızlaştığı ya da Rich'in deyimiyle kadınlar "annelik kurumunun kaçakları" olduğu oranda annelik sosyal değişimin özgürleştirici alanlarından biri haline gelebilir. (18)

Bir deneyim olarak anneliği öne çıkarmak annelere annelik kurumunun vermediği aktörlük (agency), güç, otantiktik ve otonomiyi vermektir. (19)

Direniş bireysel düzeyde annenin nasıl annelik yapacağına dair farklı kararlar alabilmesiyle ve var olan standartlara direnebilmesiyle olur. Bu ise ancak birbirine benzeyen kadınların bir araya gelmesi ve birbirlerini standart modellerin dışında kalarak desteklemeleriyle mümkündür. Daha toplumsal bir düzeyde değişimse ancak çocuk bakımının sosyal ve toplumsal olarak desteklenmesiyle mümkün olur. (20) (EBP/EZÖ)'
_____________________________________________________

* Evren Balta Paker'in "Anne ya da Değil? Annelik Etme Meselesi Üzerine" başlıklı bu makalesini Mesele Dergisi'nin Ocak 2009 sayısından alıntılanmıstır.

Elleri görelim

2009-05-22T00:21:00.000-07:00

Arkadaşlar,

Bende sizlere hediye etmek için bu kitaplar bekliyor. Elini kaldıran ilk 10 kişiye bu kitaplardan hediye edeceğim. Sizler de bunu devam ettirmek isterseniz buraya bir tık yapacaksınız veya Metro, Real ve D&R'lardan alacak, etrafınızdaki sevdiklerinize göndereceksiniz.

Yarım elma 26+1 Gonul Alma

2009-05-21T13:03:00.000-07:00

Seldacım, baslık o kadar hosuma gitti ki, aynısını kullanmaktan alamadım kendimi, umarım kızmazsın :)
Gecen gun bahsetmistim sizlere, Selda'dan. Kendisiyle merhum Turkan Saylan'a yapılan saldırılar sırasındaki yazısmalarda tanısmıs ve onun dernegin destegiyle ogrenimine devam edip, simdi ogretmenlik yaptıgını ogrenince cok mutlu olmustum.
Daha sonra da ufak bir hediye gondermistim, onların tesekkurunu de yazmıstım, ama simdi o 26 minik yavrunun fotolari geldi :)

Simdi ne yapıyoruz, bu 26 cocugumuza karne hediyesi olarak kitap icin calışmalara başlıyoruz :)

Gunes bu kadar mı güzel batar (Amasra)

2009-05-21T12:14:00.001-07:00

2009-05-21T04:11:00.000-07:00

Yine bir tatil donusu ve yine Doruk hasta :(
Gercekten annem ve kayınvalidemin dedigi gibi bakamıyorum galiba ben bu cocuga...

Huzur içinde yat...

2009-05-19T13:32:00.000-07:00

Tatilde haberler ve gazetelerden uzak olunca, ancak dönüş yolunda öğrendim, ...
En azından son yolculuğunda gidemedim diye...
O kalabalıkla beraber olamadığım için...
Akşam haberlerden seyredebildim...
Bilmiyorum, ona o kadar laf edenler azıcık olsa utanmış mıdır o kalabalıktan...
Veya cenaze namazını kıldıran imamın söylediklerinden de mi utanmamıştırlar...

Nur içinde yatsın...

Bugün üst üste çok mutluluk geldi :)

2009-05-15T12:10:00.000-07:00

Akşam yatarken, Doruk geldi;
'Annecim iyi geceler, opiyim seni' dedi.
Optu ve ardından muthis olay oldu..
'Annecim, cok seviyorum seni'
Ben eridim....

Mutluluk

2009-05-15T05:23:00.000-07:00

Az önce işyerimde oturmuş bilgisayarın bilgisayarın ekranına bön bön bakarken...
Çalan bir telefonda bir çocuk sesi...
Burası iş yeri, dahili hatlardan bir çocuğun bana ulaşması mümkün değil, ses de gelip gidiyor, tam kapand sanırken
'Neslihan Abla'yla görüşebilir miyim' diyen erkek çocuğunun sesiyle şaşırdım...
Blog vasıtasıyla tanıştığımAdana'da bir okulda öğretmenlik yapan Selda'nın öğrencileri...
Teşekkür etmeye aramışlar...
Telefonda o heyecanlı...
Ben heyecanlı...
3-5 kitap göndermiştim onlar için teşekkür ediyor...
Arkadan kocaman bir sınıftan 'teşekkür ederiz' sesleri...

Seldacım, ben teşekkür ediyorum... Gerçekten okumaktan mutluluk duyan çocuklara böylesi ufacık bir hediye göndermeme vesile olduğun için.
Senin nezdinde hepsini yanaklarından öpüyorum...
Mutlu olmak ne kadar kolay aslında...
Keşke elimizde bütün çocukları mutlu edebilecek imkanlar olsa...

Terrible 2

2009-05-15T03:42:00.000-07:00

Eveeettt evet hatırlıyorum, ben okumustum o kitabı ve inanmıştım.
'2 yaşında çocuğunuzu büyütürken' di adı.
Kitap diyordu ki, 'aslında bu Muhtesem 2' diyordu.
Doruk'un nispeten sakin bir çocuk olmasından dolayı, hafif atlatıyorum diye düşünüyordum.
Meğerse, o yaptıkları sadece sinyalleriymiş.
2 gündür iyice cozutmuştu, dün işin cılkı çıktı.
Akşam işten geldiğimde bakıcısından parktan teslim aldım.
Dışarda her zaman mutlu çocuk, beraber oynadığı arkadaşı kovasını-kuregini evinde götürmek isteyince olay çıkardı.
'Hadi oğlum eve gidelim, evde ağla' deyince sustu, ve 15 dk boyunca yerde oturdu, gözlerini bana dikip.
Sonrasında hiçbir şey olmamış gibi 'Anne ben eve gidiyorum' dedi, arkasına bile bakmadan..
Eve girince 6-7 çeşit yemek önerimi reddetti yine (zaten benden zor yer, bir de bu krizlerde hiçbir şey yemiyor) neyse akşam yemese dünyann sonu değil diye 'Yeme' diyerek kaldırdım herşeyi.
Evin her noktasında ağladı sonra...
'Anne top oyna'
'Anne top oynama'
'Anne onu yap'
'Ihh ıh onu yapma'
Ama en büyük sorun yatma zamanında başladı.
Diş fırçalamada nispeten ufak çapta olan olay, bezini değiştirip, pijama giymede tavan noktasına ulaştı.
Pijama giymeyecegim ve bez bağlatmayacagım diye olay cıkarınca, sadece üstte body'si ile kaldı, bu arada body'nin cıtcıtları acık, hava alıyor.
Bezden cıkmak istiyor, ama nasıl yapacagın bilmiyor ?!?!
Ben de bilmiyorum işin kötüsü.
Geçen pazartesi bakıcısı giydiremiyorum, dediginde bırak biraz, gelir sonra demiştim.
Ayıptır söylemesi, yatak odamın önündeki kitapliginin onune kakasını yapmış, çiş değil, direk kakasını yapmıştı ?!?!?
Dün gece kendi yatagında uyumadı. Kac tane masal anlattıysam da olmadı, hem de nasıl ağlamak ben masalı bitiriyorum diye.
Mecbur aldım bizim yatagımıza, anne-ogul yattık, ama hala aglıyor...
Sonunda ben de başladım ağlamaya...
Süha geldi, üçümüz yattık, nihayet sakinledik ikimiz de.
Sonra o uyuyakaldı nihayet ama saat 22:00 olmuştu.
İyice dalsın diye bizim yatakta bıraktım, üstünü giydirmeden, örttüm üşümesin diye.
Saat 23'te girdim, bezini bagladım, pijamasını giydirdim.

Bu sabah yine heyheyliydi. Süha erken çıkınca, önce ben giyinmeyeyim, sonra da makyaj yapmayayım diye ağladı. Sonra işe gitme, kitap oku diye ağladı.
En sonunda Baby Tv ile sakinleştirip evden çıktığımda saat 09'du :(

Ama, böyle tatlı bir çocuk nasıl nasıl bu kadar çekilmez olabiliyor anlamıyorum.
Ve bu iş çok uzun sürerse, ben bunun altından nasıl kalkarım onu da bilmiyorum...

Tatile Gidiyorum

2009-05-14T01:53:00.001-07:00

Bu hafta sonunu pazartesi izin kullanıp, 19 Mays vesilesiyle 4 gune cıkarıp, tatile gidiyoruz.
3 aile, her birimizde birer tane yavru, önce 2 gece Amasra, sonra 1 gece Safranbolu
Bakalım Doruk'la arabayla bu kadar yolu nasıl gidecegiz...

Beş kardeş

2009-05-13T07:23:00.000-07:00

Birkaç akşamdır evde Doruk'la oyunlarımızdan birisi bu beş kardeş :)
Ben hareket ettirmek daha kolay diye el parmaklarıma çiziyorum gerçi.
Bayılıyor bunlarla oynamaya, her birinin yüzündeki ifadenin neden böyle olduğunun hikayelerini anlattırıp duruyor bana.

Hafta sonundan karelere devam...

2009-05-12T23:38:00.000-07:00

Ama benim oğlum var

2009-05-12T13:26:00.000-07:00

Tamam, benim böyle manzaraya uyanma şansım yok...
Güneşi böyle göğü alev alev yakarken görme şansı bulur muyum onu da bilmiyorum...
Ama işte böyle güzeller güzeli bir oğlum var :)
İşte karşınızda kurabiyenin üstündeki çikolata ile kendinden geçmiş canımın içi oğlum :)

Gerçek mi...

2009-05-12T13:13:00.000-07:00

Böyle bir yer gerçek hayatta olabilir mi...
Güneş batarken böyle alev ale yakar mı ortalığı...
İnsan bu manzaraya kadar oturduğunda tüm herşey uçar gider kafasından...
Yaşamak böyle bir şey olmalı, bizim bu harala gürele de yaşadığımız sayılmaz di mi...

Anneler Günü Hediyem -1

2009-05-11T23:11:00.000-07:00

İlk anneler günü hediyem sevgili Özlem'dendi :) Cumartesi günü Bebek Parkı'ndan erken kacarken, 'Cantana kucuk bir hediye koydum' diyerek, evine gelecek misafirlere hazırlanma telasıyla tam anlayamadım. Sonra çantamdaki bu tisortu gorunce hemen aradım, 'Prima'dan yaptırdım' deyince, nedense bebek bezi markası geldi aklıma :(
Sonra dün dolanırken gördüm ki bizim Prima imiş megerse benim bebek bezi ile arasındaki alakayı kuramadıgım tisortun yaratıcısı :)

Nasıl güzel bir tisort, gormeniz gerek diyerek bu fotoyu koyuyorum.

Özlemcim, tekrar çok teşekkür ediyorum, yine beni mahcup ettin, sahane bir hediye. Ve Ebrucum, senin de eline saglık, ikinizi de öpüyorum

Canmsın

2009-05-11T21:14:00.000-07:00

Her renk ayrı yakışıyor

2009-05-11T11:51:00.000-07:00

Bu çocuğa her renk ayrı yakışıyor, ama özellikle böyle canlı renkler daha mı bir yakışıyor nedir :)